Przemoc wobec dzieci

Omówienie

Jakakolwiek celowa krzywda lub maltretowanie dziecka poniżej 18 roku życia jest uważane za znęcanie się nad dzieckiem. Przemoc wobec dzieci przybiera wiele form, które często występują w tym samym czasie.

• Przemoc fizyczna. Fizyczne znęcanie się nad dzieckiem ma miejsce, gdy dziecko jest celowo zranione lub narażone na krzywdę przez inną osobę.
• Wykorzystywanie seksualne. Wykorzystywanie seksualne dzieci to każda aktywność seksualna z dzieckiem, taka jak pieszczoty, kontakt ustno-płciowy, stosunek płciowy, wykorzystywanie lub kontakt z pornografią dziecięcą.
• Wykorzystywanie emocjonalne. Emocjonalne znęcanie się nad dzieckiem oznacza zranienie poczucia własnej wartości lub dobrego samopoczucia dziecka. Obejmuje napaść słowną i emocjonalną - taką jak ciągłe poniżanie lub krytykowanie dziecka - a także izolowanie, ignorowanie lub odrzucanie dziecka.
• Przemoc medyczna. Medyczne znęcanie się nad dzieckiem ma miejsce, gdy ktoś podaje fałszywe informacje o chorobie dziecka wymagającej pomocy medycznej, co naraża dziecko na obrażenia i niepotrzebną opiekę medyczną.
• Zaniedbanie Zaniedbanie dziecka to brak odpowiedniego pożywienia, schronienia, uczuć, nadzoru, edukacji lub opieki dentystycznej lub medycznej.

W wielu przypadkach molestowanie dzieci jest dokonywane przez kogoś, kogo dziecko zna i któremu ufa - często rodzic lub inny krewny. Jeśli podejrzewasz krzywdzenie dziecka, zgłoś to odpowiednim władzom.

Objawy

Dziecko, które jest wykorzystywane, może czuć się winne, zawstydzone lub zdezorientowane. Może obawiać się powiedzieć komukolwiek o molestowaniu, zwłaszcza jeśli sprawcą jest rodzic, inny krewny lub przyjaciel rodziny. Dlatego ważne jest, aby uważać na sygnały ostrzegawcze, takie jak:

• Wycofanie się ze znajomych lub zwykłe czynności
• Zmiany w zachowaniu - takie jak agresja, złość, wrogość lub nadpobudliwość - lub zmiany w wynikach w szkole
• Depresja, lęk lub niezwykłe lęki lub nagła utrata pewności siebie
• Pozorny brak nadzoru
• Częste nieobecności w szkole
• Niechęć do opuszczania zajęć szkolnych, jakby nie chciał wracać do domu
• Próby ucieczki
• Zachowanie buntownicze lub buntownicze
• Samookaleczenie lub próby samobójcze

Specyficzne oznaki i objawy zależą od rodzaju znęcania się i mogą się różnić. Pamiętaj, że znaki ostrzegawcze to po prostu znaki ostrzegawcze. Obecność znaków ostrzegawczych niekoniecznie oznacza, że ​​dziecko jest maltretowane.

Oznaki i objawy przemocy fizycznej

• Niewyjaśnione obrażenia, takie jak siniaki, złamania lub oparzenia
• Urazy, które nie pasują do podanego wyjaśnienia

Oznaki i objawy wykorzystywania seksualnego

• Zachowania seksualne lub wiedza, które są nieodpowiednie dla dziecka wiek
• Ciąża lub zakażenie przenoszone drogą płciową
• Krew w bieliźnie dziecka
• Oświadczenia, że ​​dziecko było wykorzystywane seksualnie
• Niewłaściwe czynności seksualne kontakt z innymi dziećmi

Oznaki i objawy przemocy emocjonalnej

• Opóźniony lub niewłaściwy rozwój emocjonalny
• Utrata pewności siebie lub szacunek
• wycofanie społeczne, utrata zainteresowania lub entuzjazmu
• depresja
• unikanie pewnych sytuacji, takich jak odmowa chodzenia do szkoły lub jazdy autobusem
• Desperacko szuka uczucia
• Spadek wyników w nauce lub utrata zainteresowania szkołą
• Utrata wcześniej nabytych umiejętności rozwojowych

Zaniedbanie oznak i objawów

• Słaby wzrost lub przyrost masy ciała lub nadwaga
• Zła higiena
• Brak odzieży lub środków potrzebnych do zaspokojenia potrzeb fizycznych
• Zabieranie jedzenia lub pieniędzy bez pozwolenia
• Ukrywanie jedzenia dla później
• Słaba frekwencja w szkole
• Brak odpowiedniej opieki w przypadku problemów medycznych, stomatologicznych lub psychologicznych lub brak niezbędnej dalszej opieki

Zachowanie rodzicielskie

Czasami zachowanie lub zachowanie rodzica wysyła sygnały ostrzegawcze na temat wykorzystywania dzieci. Znaki ostrzegawcze obejmują rodzica, który:

• wykazuje niewielką troskę o dziecko
• wydaje się nie rozpoznawać fizycznego lub emocjonalnego cierpienia dziecka
• obwinia dziecko za problemy
• konsekwentnie lekceważy dziecko lub go krytykuje i opisuje je za pomocą określeń negatywnych, takich jak bezwartościowe lub złe.
• oczekuje, że dziecko okaże mu uwagę i opiekę i wydaje się być zazdrosny, że inni członkowie rodziny zwracają uwagę dziecka
• Stosuje surową dyscyplinę fizyczną
• Domaga się nieodpowiedniego poziomu sprawności fizycznej lub akademickiej
• Znacznie ogranicza kontakt z innymi osobami
• Oferuje sprzeczne lub nieprzekonujące wyjaśnienia dotyczące obrażeń dziecka lub ich brak

Eksperci ds. zdrowia dzieci potępiają stosowanie przemocy w jakiejkolwiek formie, ale niektórzy ludzie nadal stosują kary cielesne, takie jak klapsy, jako sposób dyscyplinowania swoich dzieci. Każda kara cielesna może pozostawić emocjonalne blizny. Zachowania rodziców, które powodują ból, obrażenia fizyczne lub uraz emocjonalny - nawet jeśli są wykonywane w imię dyscypliny - mogą być krzywdzeniem dziecka.

Kiedy iść do lekarza

Jeśli martwisz się że Twoje dziecko lub inne dziecko było wykorzystywane, natychmiast szukaj pomocy. W zależności od sytuacji skontaktuj się z lekarzem dziecka lub pracownikiem służby zdrowia, lokalną agencją ochrony dzieci, policją lub całodobową infolinią, taką jak Childhelp National Child Abuse Hotline (1-800-422-4453).

Jeśli dziecko potrzebuje natychmiastowej pomocy medycznej, zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy.

Pamiętaj, że pracownicy służby zdrowia są prawnie zobowiązani do zgłaszania wszystkich podejrzanych przypadków wykorzystywania dzieci do odpowiednich władz hrabstwa lub policję.

Czynniki ryzyka

Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko nadużycia obejmują:

• Historia wykorzystywania lub zaniedbywania jako dziecko
• Choroba fizyczna lub psychiczna, taka jak depresja lub zespół stresu pourazowego (PTSD)
• Kryzys rodzinny lub stres, w tym przemoc domowa i inne konflikty małżeńskie lub samotne rodzicielstwo
• Dziecko w rodzinie niepełnosprawne fizycznie lub rozwojowo
• Stres finansowy, bezrobocie lub wybredny y
• Izolacja społeczna lub dalsza rodzina
• Słabe zrozumienie rozwoju dziecka i umiejętności rodzicielskich
• Nadużywanie alkoholu, narkotyków lub innych substancji psychoaktywnych

Komplikacje

Niektóre dzieci przezwyciężają fizyczne i psychiczne skutki krzywdzenia dzieci, szczególnie te z silnym wsparciem społecznym i odpornością, które potrafią przystosować się i radzić sobie ze złymi doświadczeniami. Jednak dla wielu innych krzywdzenie dzieci może skutkować problemami fizycznymi, behawioralnymi, emocjonalnymi lub psychicznymi - nawet po latach. Poniżej znajduje się kilka przykładów.

Problemy fizyczne

• Przedwczesna śmierć
• Niepełnosprawność fizyczna
• Trudności w uczeniu się
• Nadużywanie narkotyków
• Problemy zdrowotne, takie jak choroby serca, zaburzenia odporności, przewlekłe choroby płuc i rak

Problemy behawioralne

• Przestępcy lub agresywne zachowanie
• znęcanie się nad innymi
• wycofanie się
• próby samobójcze lub samookaleczenie
• zachowania seksualne wysokiego ryzyka lub ciąża nastolatek
• Problemy w szkole lub przed ukończeniem szkoły średniej
• Ograniczone umiejętności społeczne i związane z relacjami
• Problemy z pracą lub utrzymaniem zatrudnienia

Problemy emocjonalne

• Niska samoocena
• Trudność w nawiązywaniu lub utrzymywaniu relacji
• Wyzwania związane z intymnością i zaufaniem
• Niezdrowy widok rodzicielstwa
• Niezdolność do radzenia sobie ze stresem i frustracją
• Akceptacja, że ​​v Jolencja jest normalną częścią relacji

Zaburzenia zdrowia psychicznego

• Zaburzenia odżywiania
• Zaburzenia osobowości
• Zachowanie zaburzenia
• Depresja
• Zaburzenia lękowe
• Zespół stresu pourazowego (PTSD)
• Zaburzenia snu
• Przywiązanie zaburzenia

Zapobieganie

Możesz podjąć ważne kroki, aby chronić swoje dziecko przed wyzyskiem i znęcaniem się, a także zapobiegać krzywdzeniu dzieci w Twojej okolicy lub społeczności. Celem jest zapewnienie dzieciom bezpiecznych, stabilnych i opiekuńczych relacji. Na przykład:

• Zaoferuj dziecku miłość i uwagę. Pielęgnuj swoje dziecko, słuchaj go i angażuj się w jego życie, aby rozwijać zaufanie i dobrą komunikację. Zachęcaj dziecko, aby informowało Cię, czy jest problem. Wspierające środowisko rodzinne i sieci społecznościowe mogą wzmocnić poczucie własnej wartości Twojego dziecka.
• Nie odpowiadaj w gniewie. Jeśli czujesz się przytłoczony lub pozbawiony kontroli, zrób sobie przerwę. Nie wyładowuj gniewu na swoje dziecko. Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub terapeutą o sposobach radzenia sobie ze stresem i lepszej interakcji z dzieckiem.
• Pomyśl o nadzorze. Nie zostawiaj małego dziecka samego w domu. Publicznie miej oko na swoje dziecko. Zostań wolontariuszem w szkole i na zajęciach, aby poznać dorosłych, którzy spędzają czas z Twoim dzieckiem. Kiedy dziecko będzie wystarczająco dorosłe, aby wyjść bez nadzoru, zachęcaj dziecko, aby trzymało się z dala od nieznajomych i spędzało czas z przyjaciółmi, zamiast być samemu - i informowało Cię, gdzie jest przez cały czas. Dowiedz się, kto nadzoruje Twoje dziecko - na przykład podczas piżamy.
• Poznaj opiekunów swojego dziecka. Sprawdź referencje dla opiekunów i innych opiekunów. Rób nieregularne, ale częste, niezapowiedziane wizyty, aby obserwować, co się dzieje. Nie zezwalaj na substytuty swojego zwykłego opiekuna, jeśli nie znasz takiego zastępcy.
• Podkreśl, kiedy powiedzieć „nie”. Upewnij się, że Twoje dziecko rozumie, że nie musi robić niczego, co wydaje się przerażające lub niewygodne. Zachęcaj dziecko do natychmiastowego opuszczenia groźnej lub przerażającej sytuacji i zwróć się o pomoc do zaufanej osoby dorosłej. Jeśli coś się stanie, zachęć dziecko, aby porozmawiało o tym odcinku z Tobą lub inną zaufaną osobą dorosłą. Zapewnij swoje dziecko, że można mówić i że nie będzie miało kłopotów.
• Naucz dziecko, jak zachować bezpieczeństwo w Internecie. Umieść komputer we wspólnym miejscu w domu, a nie w sypialni dziecka. Skorzystaj z funkcji kontroli rodzicielskiej, aby ograniczyć typy witryn internetowych, które dziecko może odwiedzać, i sprawdź ustawienia prywatności dziecka w serwisach społecznościowych. Potraktuj to jako czerwoną flagę, jeśli Twoje dziecko potajemnie zajmuje się działaniami online. Obejmują podstawowe zasady, takie jak nieudostępnianie danych osobowych; nie odpowiadanie na nieodpowiednie, bolesne lub przerażające wiadomości; i nie umawiamy się na osobiste spotkanie online bez Twojej zgody. Powiedz dziecku, aby powiadomiło Cię, jeśli nieznana osoba nawiązuje kontakt za pośrednictwem portalu społecznościowego. Jeśli to konieczne, zgłoś nękanie online lub niewłaściwych nadawców swojemu dostawcy usług i władzom lokalnym.
• Skontaktuj się z nami. Poznaj rodziny w swojej okolicy, w tym rodziców i dzieci. Rozważ dołączenie do grupy wsparcia dla rodziców, aby mieć odpowiednie miejsce na wyładowanie się frustracji. Rozwiń sieć wspierającej rodziny i przyjaciół. Jeśli znajomy lub sąsiad wydaje się mieć problemy, zaproponuj mu opiekę nad dzieckiem lub pomoc w inny sposób.

Jeśli obawiasz się, że możesz wykorzystać swoje dziecko

Jeśli jesteś obawiasz się, że możesz wykorzystać swoje dziecko, natychmiast szukaj pomocy. Te organizacje mogą udzielić informacji i skierowań:

• Childhelp National Child Abuse Hotline: 1-800-4-A-CHILD (1-800-422-4453)
• Zapobiegaj Child Abuse America: 1-800-CHILDREN (1-800-244-5373)

Możesz też zacząć od rozmowy z lekarzem rodzinnym lub lekarzem. Może zaoferować skierowanie do klasy edukacji dla rodziców, poradnictwa lub grupy wsparcia dla rodziców, aby pomóc Ci nauczyć się odpowiednich sposobów radzenia sobie z gniewem. Jeśli nadużywasz alkoholu lub narkotyków, zapytaj lekarza o opcje leczenia.

Jeśli byłeś maltretowany jako dziecko, zasięgnij porady, aby upewnić się, że nie kontynuujesz cyklu nadużywania, lub naucz swoje destrukcyjne zachowania

Pamiętaj, krzywdzeniu dzieci można zapobiec - i często jest to objaw problemu, który można leczyć. Poproś o pomoc już dziś.

Diagnoza

Rozpoznanie nadużycia lub zaniedbania może być trudne. Wymaga dokładnej oceny sytuacji, w tym sprawdzenia oznak fizycznych i behawioralnych. Agencje, takie jak odpowiednie władze okręgowe lub stanowe, również mogą być zaangażowane w badanie przypadków podejrzeń o wykorzystywanie.

Czynniki, które można wziąć pod uwagę przy określaniu krzywdzenia dziecka, obejmują:

• Fizyczne egzamin, w tym ocena urazów lub oznak i objawów podejrzewanego maltretowania lub zaniedbania
• Testy laboratoryjne, prześwietlenia lub inne testy
• Informacje o historii medycznej i rozwoju dziecka
• Opis lub obserwacja zachowania dziecka
• Obserwowanie interakcji między rodzicami lub opiekunami a dzieckiem
• Dyskusje z rodzicami lub opiekunami
• Rozmowa, jeśli to możliwe, z dziecko

Wczesne wykrycie krzywdzenia dzieci może zapewnić dzieciom bezpieczeństwo, powstrzymując wykorzystywanie i zapobiegając występowaniu krzywdzenia w przyszłości.

Leczenie

Leczenie może pomóc zarówno dzieciom, jak i rodzicom w sytuacjach wykorzystywania. Pierwszym priorytetem jest zapewnienie bezpieczeństwa i ochrony dzieciom krzywdzonym. Trwające leczenie koncentruje się na zapobieganiu przyszłemu wykorzystywaniu i zmniejszaniu długoterminowych psychologicznych i fizycznych konsekwencji wykorzystywania.

Opieka medyczna

W razie potrzeby pomóż dziecku w znalezieniu odpowiedniej opieki medycznej. Wezwać natychmiastową pomoc lekarską, jeśli dziecko ma oznaki urazu lub zmiany świadomości. Może być wymagana dalsza opieka lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.

Psychoterapia

Rozmowa z lekarzem psychiatrycznym może:

• Pomoc dziecko, które było maltretowane, naucz się ponownie ufać
• Naucz dziecko normalnego zachowania i relacji
• Naucz dziecko radzenia sobie z konfliktem i zwiększ samoocenę

Skutecznych może być kilka różnych rodzajów terapii, takich jak:

• Terapia poznawczo-behawioralna skoncentrowana na traumie. Ten rodzaj terapii pomaga maltretowanemu dziecku lepiej radzić sobie z niepokojącymi uczuciami i wspomnieniami związanymi z traumą. Ostatecznie rodzic wspierający, który nie znęcał się nad dzieckiem, i dziecko są widziani razem, aby dziecko mogło dokładnie powiedzieć rodzicowi, co się stało.
• Psychoterapia dziecko-rodzic. Ta terapia koncentruje się na poprawie relacji rodzic-dziecko i na budowaniu silniejszej więzi między dwojgiem.

Psychoterapia może również pomóc rodzicom:

• Odkryj korzenie nadużycia
• Naucz się skutecznych sposobów radzenia sobie z nieuniknionymi życiowymi frustracjami
• Naucz się zdrowych strategii rodzicielskich

Jeśli dziecko jest nadal w domu, służby mogą planować wizyty domowe i zapewnić dostępność podstawowych potrzeb, takich jak żywność. Dzieci, które zostały umieszczone w pieczy zastępczej, ponieważ ich sytuacja w domu jest zbyt niebezpieczna, często będą potrzebować opieki psychiatrycznej i terapii.

Miejsca, do których można zwrócić się o pomoc

Jeśli potrzebujesz pomocy, ponieważ jesteś jeśli istnieje ryzyko wykorzystywania dziecka lub uważasz, że ktoś inny maltretował lub zaniedbał dziecko, istnieją organizacje, które mogą udzielić Ci informacji i skierowań, takich jak:

Radzenie sobie i wsparcie

Jeśli dziecko mówi ci, że jest wykorzystywane, potraktuj sytuację poważnie. Bezpieczeństwo dziecka jest najważniejsze. Oto, co możesz zrobić:

• Zachęć dziecko, aby powiedziało ci, co się stało. Zachowaj spokój, zapewniając dziecko, że można rozmawiać o tym doznaniu, nawet jeśli ktoś groził mu, że zachowa milczenie. Skoncentruj się na słuchaniu, a nie badaniu. Nie zadawaj pytań wiodących - pozwól dziecku wyjaśnić, co się stało, i zostaw szczegółowe pytania profesjonalistom.
• Przypomnij dziecku, że nie jest ono odpowiedzialne za wykorzystywanie. Odpowiedzialność za wykorzystywanie dziecka spoczywa na oprawcy. Powiedz, że to nie twoja wina w kółko.
• Zapewnij komfort. Możesz powiedzieć: Tak mi przykro, że zostałeś ranny, cieszę się, że mi powiedziałeś, i zrobię wszystko, co w mojej mocy, aby ci pomóc. Poinformuj dziecko, że możesz mówić lub po prostu słuchać w dowolnym momencie.
• Zgłoś nadużycie. Skontaktuj się z lokalną agencją ochrony dzieci lub policją. Władze zbadają zgłoszenie i, jeśli to konieczne, podejmą kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa dziecka.
• Pomóż dziecku zachować bezpieczeństwo. Zapewnij dziecku bezpieczeństwo oddzielając sprawcę od dziecka oraz zapewniając nadzór, jeśli dziecko jest w obecności sprawcy. W razie potrzeby pomóż dziecku uzyskać pomoc medyczną.
• Rozważ dodatkowe wsparcie. Możesz pomóc dziecku w znalezieniu porady lub innego leczenia zdrowia psychicznego. Pomocne mogą być również grupy wsparcia dostosowane do wieku.
• Jeśli do znęcania się doszło w szkole, upewnij się, że dyrektor szkoły jest świadomy tej sytuacji, oprócz zgłoszenia tego lokalnej lub państwowej ochronie dzieci agencja.