Spondyloza szyjna

Omówienie

Spondyloza szyjna to ogólny termin określający związane z wiekiem zużycie krążków kręgowych w szyi. Gdy dyski odwadniają się i kurczą, rozwijają się oznaki choroby zwyrodnieniowej stawów, w tym występy kostne wzdłuż krawędzi kości (ostrogi kostne).

Spondyloza szyjki macicy występuje bardzo często i nasila się z wiekiem. Ponad 85 procent osób w wieku powyżej 60 lat cierpi na spondylozę szyjną.

Większość ludzi nie odczuwa żadnych objawów tych problemów. W przypadku wystąpienia objawów często skuteczne jest leczenie niechirurgiczne.

Objawy

U większości osób spondyloza szyjna macicy nie powoduje żadnych objawów. Kiedy objawy występują, zwykle obejmują ból i sztywność szyi.

Czasami spondyloza szyjna powoduje zwężenie przestrzeni potrzebnej rdzeniowi kręgowemu i korzeniom nerwowym, które przechodzą przez kręgosłup do reszty twojego ciała. Jeśli rdzeń kręgowy lub korzenie nerwowe zostaną uszczypnięte, możesz doświadczyć:

• Mrowienie, drętwienie i osłabienie rąk, dłoni, nóg lub stóp
• Brak koordynacji i trudności chodzenie
• Utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami

Kiedy iść do lekarza

Jeśli zauważysz nagły początek drętwienia lub osłabienia, zasięgnij porady lekarza lub utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami.

Przyczyny

Wraz z wiekiem kości i chrząstki tworzące kręgosłup i szyję stopniowo ulegają zużyciu. Te zmiany mogą obejmować:

• Odwodnione dyski. Dyski działają jak poduszki między kręgami kręgosłupa. W wieku 40 lat dyski kręgosłupa większości ludzi zaczynają wysychać i kurczyć się, co pozwala na większy kontakt kości z kością między kręgami.
• Dyski przepuklinowe. Wiek wpływa również na zewnętrzną stronę dysków kręgosłupa. Często pojawiają się pęknięcia prowadzące do wypukłości (przepukliny) dysków - które czasami mogą uciskać rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe.
• Ostrogi kostne. Zwyrodnienie dysku często powoduje, że kręgosłup wytwarza dodatkowe ilości kości w niewłaściwym celu wzmocnienia kręgosłupa. Te ostrogi kostne mogą czasami uciskać rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe.
• Sztywne więzadła. Więzadła to sznury tkanki łączące kość z kością. Więzadła kręgosłupa mogą sztywnieć z wiekiem, przez co szyja jest mniej elastyczna.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka spondylozy szyjnej obejmują:

• Wiek. Spondyloza szyjna macicy jest normalną częścią procesu starzenia.
• Zawód. Prace wymagające powtarzających się ruchów szyi, niezręcznej pozycji lub dużo pracy nad głową dodatkowo obciążają szyję.
• Urazy szyi. Wydaje się, że wcześniejsze urazy szyi zwiększają ryzyko spondylozy szyjnej.
• Czynniki genetyczne. Niektóre osoby w pewnych rodzinach będą doświadczać więcej tych zmian z czasem, podczas gdy inne nie.
• Palenie. Palenie jest powiązane ze zwiększonym bólem szyi.

Powikłania

Jeśli rdzeń kręgowy lub korzenie nerwowe ulegną silnemu uciskowi w wyniku spondylozy szyjnej, uszkodzenie może być trwałe .

Diagnoza

Twój lekarz prawdopodobnie rozpocznie badanie fizykalne, które obejmuje:

• Sprawdzanie zakresu ruchu szyi
• Badanie odruchów i siły mięśni, aby dowiedzieć się, czy występuje ucisk na nerwy rdzeniowe lub rdzeń kręgowy
• Patrzenie, jak idziesz, aby zobaczyć jeśli kompresja kręgosłupa wpływa na Twój chód

Testy obrazowe

Badania obrazowe mogą dostarczyć szczegółowych informacji ułatwiających diagnozę i leczenie. Twój lekarz może zalecić:

• RTG szyi. Zdjęcie rentgenowskie może wykazać nieprawidłowości, takie jak ostrogi kostne, które wskazują na spondylozę szyjną. Rentgen szyi może również wykluczyć rzadkie i poważniejsze przyczyny bólu i sztywności szyi, takie jak guzy, infekcje lub złamania.
• TK. Skan CT może zapewnić bardziej szczegółowe obrazowanie, szczególnie kości.
• MRI. MRI może pomóc w zlokalizowaniu obszarów, w których mogą zostać uszczypnięte nerwy.
• Mielografia. Barwnik znacznikowy jest wstrzykiwany do kanału kręgowego, aby zapewnić bardziej szczegółowe obrazowanie rentgenowskie lub tomograficzne.

Testy czynności nerwów

Twój lekarz może zalecić testy w celu określenia, czy nerw sygnały docierają prawidłowo do mięśni. Testy czynności nerwów obejmują:

• Elektromiografia. Ten test mierzy aktywność elektryczną w nerwach, gdy przekazują informacje do mięśni, gdy mięśnie kurczą się i odpoczywają.
• Badanie przewodnictwa nerwowego. Elektrody są przymocowane do skóry powyżej badanego nerwu. Przez nerw przechodzi niewielki wstrząs, aby zmierzyć siłę i szybkość sygnałów nerwowych.

Leczenie

Leczenie spondylozy szyjnej zależy od stopnia nasilenia objawów przedmiotowych i podmiotowych. . Celem leczenia jest złagodzenie bólu, pomoc w utrzymaniu zwykłych czynności w jak największym stopniu i zapobieganie trwałym uszkodzeniom rdzenia kręgowego i nerwów.

Leki

Jeśli dostępne bez recepty leki przeciwbólowe nie wystarczą, lekarz może przepisać:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Chociaż niektóre rodzaje NLPZ są dostępne bez recepty, możesz potrzebować wersji na receptę, aby złagodzić ból i stany zapalne związane ze spondylozą szyjki macicy.
• Kortykosteroidy. Krótki cykl doustnego prednizonu może złagodzić ból. Jeśli ból jest silny, pomocne mogą być zastrzyki steroidowe.
• Środki zwiotczające mięśnie. Niektóre leki, takie jak cyklobenzapryna, mogą pomóc złagodzić skurcze mięśni szyi.
• Leki przeciwdrgawkowe. Niektóre leki na padaczkę, takie jak gabapentyna (Neurontin, Horizant) i pregabalina (Lyrica), mogą łagodzić ból uszkodzonych nerwów.
• Leki przeciwdepresyjne. Stwierdzono, że niektóre leki przeciwdepresyjne pomagają złagodzić ból szyi spowodowany spondylozyą szyjną.

Terapia

Fizjoterapeuta może nauczyć Cię ćwiczeń, które pomogą rozciągnąć i wzmocnić mięśnie w szyja i ramiona. Niektóre osoby ze spondylozą szyjną odnoszą korzyści ze stosowania trakcji, która może pomóc zapewnić więcej miejsca w kręgosłupie, jeśli uciskane są korzenie nerwowe.

Chirurgia

Jeśli leczenie zachowawcze zawodzi lub jeśli neurologiczne oznaki i objawy - takie jak osłabienie rąk lub nóg - pogarszają się, możesz potrzebować operacji, aby zrobić więcej miejsca dla rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych.

Operacja może obejmować:

• Usunięcie przepukliny dysku lub ostrogi kostnej
• Usunięcie części kręgu
• Połączenie części szyi za pomocą przeszczepu kostnego i sprzętu

Badania kliniczne

Styl życia i domowe sposoby

Łagodna spondyloza szyjna macicy może reagować na:

• Regularne ćwiczenia. Utrzymanie aktywności pomoże przyspieszyć powrót do zdrowia, nawet jeśli musisz tymczasowo zmodyfikować niektóre ćwiczenia z powodu bólu szyi. Osoby, które codziennie chodzą, rzadziej doświadczają bólu szyi i krzyża.
• Leki przeciwbólowe dostępne bez recepty. Ibuprofen (Advil, Motrin IB, inne), sól sodowa naproksenu (Aleve) lub paracetamol (Tylenol, inne) często wystarczają do opanowania bólu związanego ze spondylozą szyjną.
• Upał lub lód. Przyłożenie ciepła lub lodu do szyi może złagodzić ból mięśni szyi.
• Miękka orteza szyi. Orteza pozwala odpocząć mięśniom karku. Jednak stabilizator szyi powinien być noszony tylko przez krótki czas, ponieważ może ostatecznie osłabić mięśnie szyi.

Przygotowanie do wizyty

Możesz zostać skierowany do lekarza fizjoterapeuta lub lekarz specjalizujący się w chorobach kręgosłupa (ortopeda).

Co możesz zrobić

• Zapisz swoje objawy i kiedy się zaczęły.
• Zapisz swoje kluczowe informacje medyczne, w tym inne schorzenia.
• Zapisz kluczowe dane osobowe, w tym wszelkie istotne zmiany lub czynniki stresogenne w swoim życiu.
• Sporządź listę wszystkich leków i witamin. lub suplementy.
• Dowiedz się, czy ktoś z Twojej rodziny miał podobne problemy.
• Poproś krewnego lub przyjaciela, aby Ci towarzyszył, aby pomógł Ci zapamiętać, co mówi lekarz.
• Zapisz pytania, które chcesz zadać swojemu lekarzowi.

Pytania, które należy zadać swojemu lekarzowi

• Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna moich objawów?
• Jakiego rodzaju testów potrzebuję?
• Jakie zabiegi są dostępne?
• Mam inne schorzenia. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?

Oprócz pytań, które przygotowałeś do zadania lekarzowi, nie wahaj się zadawać innych pytań, które pojawią się podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Gotowość do udzielenia na nie odpowiedzi może dać czas na omówienie kwestii, które chcesz dogłębnie omówić. Możesz zostać zapytany:

• Gdzie dokładnie boli cię szyja?
• Czy miałeś już poprzednie epizody podobnego bólu, które ostatecznie ustąpiły?
• doświadczyłeś jakichkolwiek zmian w kontroli pęcherza lub jelit?
• Czy doświadczyłeś mrowienia lub osłabienia rąk, dłoni, nóg lub stóp?
• Czy masz trudności z chodzeniem?
• Jakich metod samoopieki próbowałeś i czy któryś z nich pomógł?
• Jaki jest Twój zawód, hobby i zajęcia rekreacyjne?
• Czy kiedykolwiek miałeś uraz kręgosłupa szyjnego lub kolejny uraz szyi?