Kardiomiopatia

Omówienie

Kardiomiopatia (kahr-dee-o-my-OP-uh-thee) to choroba mięśnia sercowego, która utrudnia sercu pompowanie krwi do reszty ciała . Kardiomiopatia może prowadzić do niewydolności serca.

Główne typy kardiomiopatii to kardiomiopatia rozstrzeniowa, przerostowa i restrykcyjna. Leczenie - które może obejmować leki, urządzenia wszczepiane chirurgicznie lub, w ciężkich przypadkach, przeszczep serca - zależy od rodzaju Twojej kardiomiopatii i jej ciężkości.

Objawy

we wczesnych stadiach kardiomiopatii mogą nie występować żadne oznaki lub objawy. Jednak wraz z postępem choroby pojawiają się zwykle oznaki i objawy, w tym:

• Duszność podczas wysiłku lub nawet w spoczynku
• Obrzęk nóg, kostek i stóp
• Wzdęcia brzucha z powodu gromadzenia się płynów
• Kaszel w pozycji leżącej
• Zmęczenie
• Bicie serca, które jest szybkie, łomotanie lub trzepotanie
• Dyskomfort lub ucisk w klatce piersiowej
• Zawroty głowy, zawroty głowy i omdlenia

Oznaki i objawy mają tendencję do nasilania się, jeśli nie są leczone. U niektórych osób stan szybko się pogarsza; w innych może nie pogarszać się przez długi czas.

Kiedy iść do lekarza

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli masz jeden lub więcej objawów związanych z kardiomiopatią. Zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy, jeśli masz poważne trudności w oddychaniu, omdlenia lub ból w klatce piersiowej trwający dłużej niż kilka minut.

Ponieważ niektóre rodzaje kardiomiopatii mogą być dziedziczne, lekarz może je mieć. radzimy sprawdzić członków rodziny.

Przyczyny

Często przyczyna kardiomiopatii jest nieznana. Jednak u niektórych osób jest to wynikiem innego stanu (nabytego) lub przekazanego przez rodzica (dziedziczony).

Czynniki wpływające na kardiomiopatię nabytą obejmują:

• Długie -terminowe wysokie ciśnienie krwi
• uszkodzenie tkanki serca w wyniku zawału serca
• przewlekłe przyspieszone bicie serca
• problemy z zastawkami serca
• zaburzenia metaboliczne, takie jak otyłość, choroba tarczycy lub cukrzyca
• Niedobory żywieniowe niezbędnych witamin lub minerałów, takich jak tiamina (witamina B-1)
• Powikłania ciąży
• Również picie dużo alkoholu przez wiele lat
• Używanie kokainy, amfetaminy lub sterydów anabolicznych
• Stosowanie niektórych leków stosowanych w chemioterapii i radioterapii w leczeniu raka
• Niektóre infekcje, zwłaszcza te, rozpalić serce
• Gromadzenie się żelaza w mięśniu sercowym (hemochromatoza)
• Stan, który powoduje stan zapalny i może powodować wzrost grudek komórek w sercu i inne narządy (sarkoidoza)
• Choroba powodująca odkładanie się nieprawidłowych białek (amyloidoza)
• Zaburzenia tkanki łącznej
• Zakażenie COVID-19

Rodzaje kardiomiopatii obejmują:

• Kardiomiopatia rozstrzeniowa. W tego typu kardiomiopatii zdolność pompowania głównej komory serca - lewej komory - zostaje powiększona (poszerzona) i nie może skutecznie wypompowywać krwi z serca.

  Chociaż ten typ może mieć wpływ na ludzi w każdym wieku występuje najczęściej u osób w średnim wieku i częściej dotyka mężczyzn. Najczęstszą przyczyną jest choroba wieńcowa lub zawał serca.

Kardiomiopatia przerostowa. Ten typ wiąże się z nieprawidłowym pogrubieniem mięśnia sercowego, szczególnie wpływającym na mięsień głównej komory pompowania serca (lewa komora). Pogrubiony mięsień sercowy może utrudniać prawidłową pracę serca.

Kardiomiopatia przerostowa może rozwinąć się w każdym wieku, ale stan ten jest zwykle cięższy, jeśli ujawnia się w dzieciństwie. Większość osób dotkniętych chorobą ma rodzinną historię choroby, a niektóre mutacje genetyczne są powiązane z kardiomiopatią przerostową.

Kardiomiopatia restrykcyjna. W tym typie mięsień sercowy staje się sztywny i mniej elastyczny, więc nie może rozszerzać się i wypełniać krwią między uderzeniami serca. Ten najmniej powszechny typ kardiomiopatii może wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej dotyka osoby starsze.

Kardiomiopatia restrykcyjna może wystąpić bez znanego powodu (idiopatyczna) lub może być spowodowana chorobą w innym miejscu ciało, które wpływa na serce, na przykład gdy żelazo gromadzi się w mięśniu sercowym (hemochromatoza).

Arytmogenna dysplazja prawej komory. W tym rzadkim typie kardiomiopatii mięsień w dolnej prawej komorze serca (prawej komorze) zostaje zastąpiony tkanką bliznowatą, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Często jest to spowodowane mutacjami genetycznymi.

Niesklasyfikowana kardiomiopatia. Do tej kategorii należą inne rodzaje kardiomiopatii.

Czynniki ryzyka

Istnieje wiele czynników, które mogą zwiększać ryzyko kardiomiopatii, w tym:

• Historia rodzinna kardiomiopatii, niewydolności serca i nagłego zatrzymania krążenia
• Stany wpływające na serce, w tym przebyty zawał serca, choroba wieńcowa lub infekcja serca (kardiomiopatia niedokrwienna)
• Otyłość, która utrudnia pracę serca
• Długotrwałe nadużywanie alkoholu
• Zażywanie nielegalnych narkotyków, takich jak kokaina, amfetaminy i sterydy anaboliczne
• Niektóre leki stosowane w chemioterapii i radioterapii raka.
• Niektóre choroby, takie jak cukrzyca, lub nadczynność tarczycy lub zaburzenie, które powoduje, że organizm gromadzi nadmiar żelaza (hemochromatoza)
• Inne stany wpływające na serce, takie jak zaburzenie powodujące gromadzenie się nieprawidłowych białek (amyloidoza), choroba który powoduje stan zapalny i może powodować wzrost grudek komórek w sercu i innych narządach (sarkoidoza), lub zaburzenia tkanki łącznej

Powikłania

Kardiomiopatia może prowadzić do innych chorób serca, w tym:

• Niewydolność serca. Twoje serce nie może pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu. Nieleczona niewydolność serca może zagrażać życiu.
• Zakrzepy krwi. Ponieważ twoje serce nie może skutecznie pompować, mogą w nim tworzyć się skrzepy krwi. Jeśli skrzepy dostaną się do krwiobiegu, mogą zablokować dopływ krwi do innych narządów, w tym do serca i mózgu.
• Problemy z zaworami. Ponieważ kardiomiopatia powoduje powiększenie serca, zastawki serca mogą nie zamknąć się prawidłowo. Może to prowadzić do wstecznego przepływu krwi.
• Zatrzymanie akcji serca i nagła śmierć. Kardiomiopatia może prowadzić do nieprawidłowego rytmu serca. Te nieprawidłowe rytmy serca mogą spowodować omdlenie lub, w niektórych przypadkach, nagłą śmierć, jeśli serce przestanie efektywnie bić.

Zapobieganie

W wielu przypadkach nie możesz zapobiegać kardiomiopatii. Poinformuj swojego lekarza, jeśli masz chorobę w rodzinie.

Możesz zmniejszyć ryzyko kardiomiopatii i innych chorób serca, prowadząc zdrowy tryb życia i dokonując wyborów dotyczących stylu życia, takich jak:

• Unikanie spożywania alkoholu lub kokainy
• Kontrolowanie wysokiego ciśnienia krwi, wysokiego poziomu cholesterolu i cukrzycy
• Zdrowa dieta
• Regularne ćwiczenia
• Wystarczająca ilość snu
• Zmniejszanie stresu

Diagnoza

Twój lekarz przeprowadzi badanie fizykalne, zbierze osobistą i rodzinną historię medyczną i zapyta, kiedy wystąpią objawy - na przykład, czy ćwiczenia wywołują objawy. Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​cierpisz na kardiomiopatię, może być konieczne wykonanie kilku badań w celu potwierdzenia diagnozy, w tym:

• RTG klatki piersiowej. Obraz twojego serca pokaże, czy jest powiększony.
• Echokardiogram. Wykorzystuje fale dźwiękowe do tworzenia obrazów serca, które pokazują jego rozmiar i ruchy podczas bicia. Ten test sprawdza zastawki serca i pomaga lekarzowi określić przyczynę objawów.
• Elektrokardiogram (EKG). W tym nieinwazyjnym teście plastry elektrod są przyczepiane do skóry, aby mierzyć impulsy elektryczne z serca. EKG może wykazać zaburzenia w czynności elektrycznej serca, co może wykryć nieprawidłowy rytm serca i miejsca urazów.
• Test wysiłkowy na bieżni. Podczas chodzenia na bieżni monitorowane są rytm serca, ciśnienie krwi i oddech. Twój lekarz może zalecić ten test w celu oceny objawów, określenia wydolności wysiłkowej i określenia, czy ćwiczenia wywołują nieprawidłowy rytm serca.

• Cewnikowanie serca. Cienka rurka (cewnik) jest wprowadzana do pachwiny i przewleczona przez naczynia krwionośne do serca. Lekarze mogą pobrać małą próbkę (biopsję) twojego serca do analizy w laboratorium. Można zmierzyć ciśnienie w komorach serca, aby zobaczyć, z jaką siłą krew przepływa przez serce.

  Lekarze mogą wstrzyknąć barwnik do naczyń krwionośnych, aby były widoczne na zdjęciu rentgenowskim (angiogram wieńcowy). Tego testu można użyć, aby upewnić się, że nie ma zatorów w naczyniach krwionośnych.

• MRI serca. Ten test wykorzystuje pola magnetyczne i fale radiowe do tworzenia obrazów serca. MRI serca może być stosowane jako dodatek do echokardiografii, szczególnie jeśli obrazy z echokardiogramu nie są pomocne w postawieniu diagnozy.
• TK serca. Leżysz na stole w maszynie w kształcie pączka. Lampa rentgenowska wewnątrz urządzenia obraca się wokół ciała i zbiera obrazy serca i klatki piersiowej, aby ocenić rozmiar i funkcję serca oraz zastawki serca.

Badania krwi. Można wykonać kilka badań krwi, w tym te, aby sprawdzić czynność nerek, tarczycy i wątroby oraz zmierzyć poziom żelaza.

Jedno badanie krwi może oznaczać peptyd natriuretyczny typu B (BNP), białko wytwarzane w sercu. Twój poziom BNP we krwi może wzrosnąć, gdy serce ma niewydolność serca, częste powikłanie kardiomiopatii.

• Badania genetyczne lub przesiewowe. Kardiomiopatia może być dziedziczna. Porozmawiaj o badaniach genetycznych z lekarzem. Może zalecić badanie przesiewowe w rodzinie lub testy genetyczne dla Twoich bliskich pierwszego stopnia - rodziców, rodzeństwa i dzieci.

Leczenie

Celem leczenia kardiomiopatii jest opanowanie oznaki i objawy, zapobiegają pogorszeniu się stanu i zmniejszają ryzyko powikłań. Leczenie zależy od rodzaju Twojej kardiomiopatii.

Leki

Twój lekarz może przepisać leki poprawiające zdolność serca do pompowania krwi, poprawiające przepływ krwi, obniżające ciśnienie krwi, spowalniające tętno, usunąć nadmiar płynu z organizmu lub zapobiec tworzeniu się skrzepów krwi.

Przed zastosowaniem któregokolwiek z tych leków należy omówić możliwe skutki uboczne.

Urządzenia wszczepiane chirurgicznie

W sercu można umieścić kilka rodzajów urządzeń w celu poprawy jego funkcji i złagodzenia objawów, w tym:

• Wszczepialny kardiowerter-defibrylator (ICD). To urządzenie monitoruje rytm serca i dostarcza wstrząsy elektryczne w razie potrzeby w celu kontrolowania nieprawidłowego rytmu serca. ICD nie leczy kardiomiopatii, ale obserwuje i kontroluje nieprawidłowe rytmy, poważne powikłanie choroby.
• Urządzenie wspomagające komorę (VAD). Pomaga to w krążeniu krwi w sercu. VAD zwykle rozważa się po niepowodzeniu mniej inwazyjnych metod. Może być stosowany jako leczenie długoterminowe lub krótkotrwałe podczas oczekiwania na przeszczep serca.
• Rozrusznik serca. To małe urządzenie umieszczone pod skórą w klatce piersiowej lub brzuchu wykorzystuje impulsy elektryczne do kontrolowania arytmii.

Zabiegi niechirurgiczne

Inne procedury stosowane w leczeniu kardiomiopatii lub arytmii obejmują:

• Ablacja przegrody. Niewielka część zgrubiałego mięśnia sercowego jest niszczona przez wstrzyknięcie alkoholu przez długą, cienką rurkę (cewnik) do tętnicy doprowadzającej krew do tego obszaru. Dzięki temu krew przepływa przez ten obszar.
• Ablacja częstotliwością radiową. W celu leczenia nieprawidłowego rytmu serca lekarze prowadzą długie, elastyczne rurki (cewniki) przez naczynia krwionośne do serca. Elektrody na końcówkach cewnika przekazują energię, aby uszkodzić niewielki punkt nieprawidłowej tkanki serca, który powoduje nieprawidłowy rytm serca.

Chirurgia

Rodzaje operacji stosowanych w leczeniu kardiomiopatii obejmują:

• Wycięcie mięśnia przegrody między przegrodami. W tej operacji na otwartym sercu chirurg usuwa część pogrubionej ściany mięśnia sercowego (przegrody), która oddziela dwie dolne komory serca (komory). Usunięcie części mięśnia sercowego poprawia przepływ krwi przez serce i zmniejsza niedomykalność zastawki mitralnej.

Kliniki kardiologiczne

• Przeszczep serca. Możesz być kandydatem do przeszczepu serca, jeśli leki i inne metody leczenia nie są już skuteczne i masz schyłkową niewydolność serca.

Badania kliniczne

Styl życia i dom środki zaradcze

Te zmiany stylu życia mogą pomóc w radzeniu sobie z kardiomiopatią:

• Rzuć palenie.
• Schudnij, jeśli masz nadwagę.
• Jedz zdrową dietę, w tym różnorodne owoce i warzywa oraz produkty pełnoziarniste.
• Zmniejsz ilość soli w diecie i staraj się spożywać mniej niż 1500 miligramów sodu dziennie.
• Podejmij umiarkowane ćwiczenia po omówieniu z lekarzem najbardziej odpowiedniego programu aktywności fizycznej.
• Wyeliminuj lub ogranicz ilość wypijanego alkoholu. Konkretne zalecenia będą zależeć od rodzaju Twojej kardiomiopatii.
• Postaraj się radzić sobie ze stresem.
• Wysypiaj się.
• Przyjmuj wszystkie leki zgodnie z zaleceniami lekarza.
• Chodź do lekarza na regularne wizyty kontrolne.

Przygotowanie do wizyty

Jeśli podejrzewasz, że możesz mieć kardiomiopatię lub martwisz się o swoje ryzyko z powodu historii rodzinnej, umów się na wizytę u lekarza pierwszego kontaktu. Może skierować Cię do specjalisty kardiologa (kardiologa).

Oto informacje, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

Pamiętaj o wszelkich ograniczeniach przed umówieniem się. Kiedy umawiasz się na wizytę, zapytaj, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem, na przykład ograniczyć dietę.

Sporządź listę:

• Twoje objawy, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z kardiomiopatią, i kiedy się zaczęły
• Kluczowe dane osobowe, w tym historia rodzinna kardiomiopatia, choroby serca, udar, wysokie ciśnienie krwi lub cukrzyca i wszelkie poważne stresy lub ostatnie zmiany w życiu
• Wszystkie przyjmowane leki, witaminy lub inne suplementy, w tym dawki
• Pytania, które należy zadać Twój lekarz

Jeśli to możliwe, weź ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, aby pomógł Ci zapamiętać podane informacje.

W przypadku kardiomiopatii, kilka podstawowych pytań, które należy zadać Twój lekarz to:

• Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna moich objawów?
• Jakie są inne możliwe przyczyny?
• Jakich badań potrzebuję?
• Jakie opcje leczenia są dostępne i które mi Pan poleca?
• Jak często powinienem poddawać się badaniom?
• Czy powinienem powiedzieć członkom mojej rodziny o tym na kardiomiopatię?
• I h inne schorzenia. Jak najlepiej radzić sobie w tych warunkach razem?
• Czy są broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zadawania pytań, w tym:

• Czy masz objawy przez cały czas, czy też pojawiają się i znikają?
• Jak poważne są Twoje objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się złagodzić objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się nasilać objawy?