Wstrząs kardiogenny

Omówienie

Wstrząs kardiogenny to stan, w którym serce nagle nie może pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu. Choroba jest najczęściej spowodowana ciężkim zawałem serca, ale nie każdy, kto ma zawał, ma wstrząs kardiogenny.

Wstrząs kardiogenny występuje rzadko, ale często prowadzi do śmierci, jeśli nie zostanie natychmiast leczony. W przypadku natychmiastowego leczenia około połowa osób, u których rozwinie się choroba, przeżywa.

Objawy

Oznaki i objawy wstrząsu kardiogennego obejmują:

Szybki oddech
Silna duszność
Nagłe, szybkie bicie serca (tachykardia)
Utrata przytomności
Słaby puls
Niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie)
pocenie się
bladość skóry
zimne dłonie lub stopy
oddawanie moczu mniej niż zwykle lub wcale

Objawy zawału serca

Ponieważ wstrząs kardiogenny zwykle występuje u osób, które mają ciężki zawał serca, ważne jest, aby znać oznaki i objawy zawału serca. Należą do nich:

Ucisk, uczucie pełności lub ściskający ból w środku klatki piersiowej trwający dłużej niż kilka minut
Ból rozciągający się na ramię, jeden lub oba ramiona, plecy, a nawet zęby i szczęka
Narastające epizody bólu w klatce piersiowej
Zadyszka
Zawroty głowy lub nagłe zawroty głowy
Nudności i wymioty

W przypadku wystąpienia tych objawów lub objawów należy szybko zasięgnąć porady lekarza, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia wstrząsu kardiogennego.

Kiedy iść do lekarza

Szybkie leczenie zawału serca zwiększa szanse na przeżycie i minimalizuje uszkodzenia serca. Jeśli masz objawy zawału serca, zadzwoń pod numer 911 lub inne pogotowie ratunkowe, aby uzyskać pomoc. Jeśli nie masz dostępu do pogotowia ratunkowego, poproś kogoś o zawiezienie Cię do najbliższego szpitala. Nie prowadź samodzielnie.

Przyczyny

W większości przypadków brak tlenu w sercu, zwykle spowodowany zawałem serca, powoduje uszkodzenie głównej komory pompowania (lewej komory). Bez bogatej w tlen krwi krążącej w tym obszarze serca, mięsień sercowy może osłabić się i wpaść w wstrząs kardiogenny.

Rzadko uszkodzenie prawej komory serca, która wysyła krew do płuc w celu uzyskania tlenu, prowadzi do wstrząsu kardiogennego.

Inne możliwe przyczyny wstrząsu kardiogennego to:

Zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego)
Infekcja zastawek serca (zapalenie wsierdzia)
Osłabienie serca z jakiejkolwiek przyczyny
Przedawkowanie leków lub zatrucie substancjami, które mogą wpływać na zdolność pompowania serca

Czynniki ryzyka

Jeśli masz zawał serca, ryzyko wystąpienia wstrząsu kardiogennego wzrasta, jeśli:

Jesteś starsza
Masz historię niewydolności serca lub zawału serca
Masz blokady (chorobę wieńcową) w kilku głównych tętnicach serca
Masz cukrzycę lub wysokie ciśnienie krwi
Jesteś kobietą

Komplikacje

Jeśli nie t leczonych natychmiast, wstrząs kardiogenny może być śmiertelny. Innym poważnym powikłaniem jest uszkodzenie wątroby, nerek lub innych narządów z powodu braku tlenu, które może być trwałe.

Zapobieganie

Najlepszym sposobem zapobiegania wstrząsowi kardiogennemu jest zmiana stylu życia aby utrzymać zdrowe serce i kontrolowane ciśnienie krwi.

Nie pal i unikaj biernego palenia. Kilka lat po rzuceniu palenia ryzyko udaru jest takie samo, jak u niepalących.
Utrzymuj zdrową wagę. Nadwaga przyczynia się do innych czynników ryzyka zawału serca i wstrząsu kardiogennego, takich jak wysokie ciśnienie krwi, choroby układu krążenia i cukrzyca. Utrata zaledwie 4,5 kilograma może obniżyć ciśnienie krwi i poprawić poziom cholesterolu.
Spożywaj mniej cholesterolu i tłuszczów nasyconych. Ograniczenie ich, zwłaszcza tłuszczów nasyconych, może zmniejszyć ryzyko chorób serca. Unikaj tłuszczów trans.
Ogranicz dodawanie cukru i alkoholu. Pomoże Ci to uniknąć kalorii ubogich w składniki odżywcze i pomoże utrzymać zdrową wagę.
Ćwicz regularnie. Ćwiczenia fizyczne mogą obniżyć ciśnienie krwi, zwiększyć poziom cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości (HDL) oraz poprawić ogólny stan naczyń krwionośnych i serca. Stopniowo pracuj do 30 minut aktywności - takiej jak chodzenie, bieganie, pływanie lub jazda na rowerze - przez większość, jeśli nie przez wszystkie dni tygodnia.

Jeśli masz zawał serca, szybko działanie może pomóc w zapobieganiu wstrząsowi kardiogennemu. Skorzystaj z pomocy medycznej w nagłych wypadkach, jeśli uważasz, że masz zawał serca.

treść:

Diagnoza

Wstrząs kardiogenny jest zwykle diagnozowany w stanach nagłych. Lekarze sprawdzą oznaki i objawy wstrząsu, a następnie przeprowadzą testy, aby znaleźć przyczynę. Testy mogą obejmować:

Pomiar ciśnienia krwi. Osoby w szoku mają bardzo niskie ciśnienie krwi.
Elektrokardiogram (EKG). Ten test rejestruje aktywność elektryczną serca za pośrednictwem elektrod przymocowanych do skóry. Jeśli masz uszkodzony mięsień sercowy, problemy elektryczne lub nagromadzenie płynu wokół serca, nie będzie ono normalnie przewodzić impulsów elektrycznych.
Prześwietlenie klatki piersiowej. Dzięki temu lekarz może sprawdzić rozmiar i kształt serca i naczyń krwionośnych oraz sprawdzić, czy w płucach znajduje się płyn.
Badania krwi. Będziesz mieć krew, aby sprawdzić, czy nie ma uszkodzeń narządów, infekcji i zawału serca. Do pomiaru tlenu we krwi można użyć innego rodzaju badania krwi, zwanego gazometrią krwi tętniczej.
Echokardiogram. Fale dźwiękowe tworzą obraz twojego serca, który może pomóc w zidentyfikowaniu uszkodzeń spowodowanych zawałem serca.
Cewnikowanie serca (angiogram). Ciekły barwnik jest wstrzykiwany do tętnic serca przez długą, cienką rurkę (cewnik), która jest wprowadzana przez tętnicę, zwykle do nogi. Barwnik uwidacznia tętnice na zdjęciu rentgenowskim, odsłaniając obszary zablokowania lub zwężenia.

Leczenie

Leczenie wstrząsu kardiogennego skupia się na zminimalizowaniu uszkodzeń spowodowanych brakiem tlenu do mięsień sercowy i inne narządy.

Nagłe podtrzymanie życia

Większość osób po wstrząsie kardiogennym potrzebuje dodatkowego tlenu. W razie potrzeby zostaniesz podłączony do maszyny do oddychania (respiratora). Otrzymasz leki i płyn przez dożylną (IV) linię w ramieniu.

Leki

Płyny i osocze podawane przez IV oraz leki stosowane w leczeniu wstrząsu kardiogennego, praca aby zwiększyć zdolność serca do pompowania krwi.

Środki inotropowe. Możesz otrzymywać leki poprawiające czynność serca, takie jak norepinefryna (lewophed) lub dopamina, dopóki inne terapie nie zaczną działać.
Aspiryna. Ratownicy medyczni mogą natychmiast podać aspirynę, aby zmniejszyć krzepliwość krwi i utrzymać przepływ krwi przez zwężoną tętnicę. Weź aspirynę samodzielnie, czekając na przybycie pomocy tylko wtedy, gdy lekarz wcześniej zalecił to zrobić w przypadku objawów zawału serca.
Leki trombolityczne. Leki te, zwane również lekami przeciwzakrzepowymi lub fibrynolitykami, pomagają rozpuszczać skrzepy krwi, które blokują przepływ krwi do serca. Im szybciej otrzymasz lek trombolityczny po zawale serca, tym większe masz szanse na przeżycie. Prawdopodobnie otrzymasz leki trombolityczne, takie jak alteplaza (aktywaza) lub reteplaza (retavaza), tylko wtedy, gdy nie jest dostępne awaryjne cewnikowanie serca.
Leki przeciwpłytkowe. Lekarze pogotowia mogą podać leki podobne do aspiryny, aby zapobiec tworzeniu się nowych skrzepów. Należą do nich leki, takie jak doustny klopidogrel (Plavix) i blokery receptorów płytkowej glikoproteiny IIb / IIIa, takie jak abciximab (Reopro), tirofiban (Aggrastat) i eptifibatide (Integrilin), które podaje się dożylnie (dożylnie).
Inne leki rozrzedzające krew. Prawdopodobnie otrzymasz inne leki, takie jak heparyna, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo tworzenia się skrzepów we krwi. Heparyna dożylna lub dożylna jest zwykle podawana w ciągu pierwszych kilku dni po zawale serca.

Procedury medyczne

Procedury medyczne stosowane w leczeniu wstrząsu kardiogennego zwykle koncentrują się na przywróceniu przepływu krwi Twoje serce. Należą do nich:

Angioplastyka i stentowanie. Jeśli podczas cewnikowania serca zostanie stwierdzona blokada, lekarz może wprowadzić długą, cienką rurkę (cewnik) wyposażoną w specjalny balonik przez tętnicę, zwykle w nodze, do zablokowanej tętnicy w sercu. Po umieszczeniu na miejscu balon jest na chwilę nadmuchiwany, aby otworzyć blokadę.
Do tętnicy można włożyć stent z metalowej siatki, aby z czasem pozostawał otwarty. W większości przypadków lekarz umieści stent pokryty wolno uwalniającym się lekiem, aby utrzymać otwartą tętnicę.
Pompka balonowa. Twój lekarz wprowadza pompkę balonową do głównej tętnicy poza sercem (aorta). Pompa napełnia się i opróżnia aortę, wspomagając przepływ krwi i odciążając serce.
Mechaniczne wspomaganie krążenia. Do poprawy przepływu krwi i dostarczania tlenu do organizmu stosowane są metody nowsze niż pompa balonowa, takie jak pozaustrojowe natlenianie błony (ECMO).

Chirurgia

Jeśli leki i procedury medyczne nie pomagają w leczeniu wstrząsu kardiogennego, lekarz może zalecić operację.

Operacja pomostowania tętnic wieńcowych. Obejmuje to szycie żył lub tętnic w miejscu poza zablokowaną tętnicą wieńcową. Twój lekarz może zasugerować tę procedurę, gdy twoje serce zdążyło wyzdrowieć po zawale serca. Czasami operacja bajpasów jest wykonywana w trybie pilnym.
Zabieg chirurgiczny mający na celu naprawienie urazu serca. Czasami uraz, taki jak łza w jednej z komór serca lub uszkodzona zastawka serca, może spowodować wstrząs kardiogenny. Chirurgia może rozwiązać problem.
Urządzenie wspomagające komorę. Do jamy brzusznej można wszczepić urządzenie mechaniczne i przymocować je do serca, aby pomóc mu pompować. Może to wydłużyć i poprawić życie niektórych osób ze schyłkową niewydolnością serca, które czekają na nowe serce lub nie mogą mieć przeszczepu serca.
Przeszczep serca. Jeśli twoje serce jest tak uszkodzone, że żadne inne metody leczenia nie działają, przeszczep serca może być ostatecznością.