Guz mózgu

Medulloblastoma

Medulloblastoma (muh-dul-o-blas-TOE-muh) to rakowy (złośliwy) guz mózgu, który zaczyna się w dolnej tylnej części mózgu, zwanej móżdżkiem. Móżdżek bierze udział w koordynacji, równowadze i ruchu mięśni.

Medulloblastoma ma tendencję do rozprzestrzeniania się przez płyn mózgowo-rdzeniowy (CSF) - płyn, który otacza i chroni mózg i rdzeń kręgowy - do innych obszarów wokół mózgu i kręgosłupa sznur. Guz ten rzadko rozprzestrzenia się na inne obszary ciała.

Medulloblastoma to rodzaj guza embrionalnego - guza, który zaczyna się w komórkach płodowych (embrionalnych) mózgu. Bazując na różnych typach mutacji genów, wyróżnia się co najmniej cztery podtypy rdzeniaka. Chociaż rdzeniak nie jest dziedziczny, zespoły takie jak zespół Gorlina lub zespół Turcota mogą zwiększać ryzyko wystąpienia rdzeniaka.

Oznaki i objawy rdzeniaka mogą obejmować bóle głowy, nudności, wymioty, zmęczenie, zawroty głowy, podwójne widzenie, słabą koordynację , chwiejny chód i inne obawy. Objawy te mogą być związane z samym guzem lub spowodowane wzrostem ciśnienia w mózgu.

Medulloblastoma może wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej występuje u małych dzieci. Chociaż rdzeniak występuje rzadko, jest to najczęstszy nowotwór złośliwy mózgu u dzieci. Dzieci należy przyjmować w ośrodku, w którym pracuje zespół pediatrów posiadających wiedzę i doświadczenie w zakresie guzów mózgu u dzieci, z dostępem do najnowszych technologii i metod leczenia dla dzieci.

Diagnoza

Proces diagnozy zwykle rozpoczyna się od przeglądu historii choroby i omówienia objawów przedmiotowych i podmiotowych. Testy i procedury stosowane do diagnozowania rdzeniaka zarodkowego obejmują:

• Badanie neurologiczne. Podczas tego zabiegu bada się wzrok, słuch, równowagę, koordynację i refleks. Pomaga to określić, która część mózgu może być dotknięta guzem.
• Testy obrazowe. Testy obrazowe mogą pomóc określić lokalizację i rozmiar guza mózgu. Testy te są również bardzo ważne, aby zidentyfikować ciśnienie lub zablokowanie szlaków CSF. Skan tomografii komputerowej (CT) lub rezonansu magnetycznego (MRI) można wykonać od razu. Testy te są często używane do diagnozowania guzów mózgu. Można również zastosować zaawansowane techniki, takie jak perfuzyjne MRI i spektroskopia rezonansu magnetycznego.
• Badanie próbek tkanek (biopsja). Zazwyczaj nie wykonuje się biopsji, ale może być zalecana, jeśli badania obrazowe nie są typowe dla rdzeniaka. Próbka podejrzanej tkanki jest analizowana w laboratorium w celu określenia typów komórek.
• Usunięcie płynu mózgowo-rdzeniowego do badań (nakłucie lędźwiowe). Procedura ta, zwana również nakłuciem lędźwiowym, polega na włożeniu igły między dwie kości w dolnej części kręgosłupa, aby pobrać płyn mózgowo-rdzeniowy z rdzenia kręgowego. Płyn jest testowany pod kątem komórek nowotworowych lub innych nieprawidłowości. Ten test jest wykonywany tylko po opanowaniu ciśnienia w mózgu lub usunięciu guza.

Leczenie

Leczenie rdzeniaka zwykle obejmuje zabieg chirurgiczny, a następnie radioterapię lub chemioterapię lub obie te metody. Wiek i ogólny stan zdrowia, podtyp i lokalizacja guza, stopień i rozległość guza oraz inne czynniki odgrywają rolę w podejmowaniu decyzji dotyczących leczenia. Dostępne opcje:

• Zabieg chirurgiczny mający na celu złagodzenie gromadzenia się płynów w mózgu. Rdzeniak zarodkowy może rosnąć, blokując przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego, co może powodować gromadzenie się płynu wywierającego nacisk na mózg (wodogłowie). Może być zalecany zabieg chirurgiczny w celu stworzenia drogi wypływu płynu z mózgu (zewnętrzny drenaż komorowy lub przeciek komorowo-otrzewnowy). Czasami tę procedurę można połączyć z zabiegiem chirurgicznym w celu usunięcia guza.
• Operacja usunięcia rdzeniaka. Chirurg mózgu dzieci lub dorosłych (neurochirurg) usuwa guz, uważając, aby nie uszkodzić pobliskiej tkanki. Ale czasami nie jest możliwe całkowite usunięcie guza, ponieważ rdzeniak zarodkowy tworzy się w pobliżu krytycznych struktur głęboko w mózgu. Wszyscy pacjenci z rdzeniakiem zarodkowym powinni otrzymać dodatkowe leczenie po operacji, aby wycelować w pozostałe komórki.
• Radioterapia. Onkolog zajmujący się radioterapią dzieci lub dorosłych przeprowadza radioterapię mózgu i rdzenia kręgowego przy użyciu wysokoenergetycznych wiązek, takich jak promieniowanie rentgenowskie lub protony, w celu zabicia komórek rakowych. Można zastosować standardową radioterapię, ale terapia wiązką protonów - dostępna w ograniczonej liczbie głównych ośrodków opieki zdrowotnej w Stanach Zjednoczonych - zapewnia wyższe ukierunkowane dawki promieniowania na guzy mózgu, minimalizując ekspozycję na promieniowanie pobliskiej zdrowej tkanki.
• Chemioterapia. Chemioterapia wykorzystuje leki do zabijania komórek nowotworowych. Zazwyczaj dzieci i dorośli z rdzeniakiem otrzymują te leki we wstrzyknięciu do żyły (chemioterapia dożylna). Chemioterapia może być zalecana po operacji lub radioterapii, lub w niektórych przypadkach w tym samym czasie co radioterapia. W niektórych przypadkach można zastosować chemioterapię wysokodawkową, a następnie ratowanie komórek macierzystych (przeszczep komórek macierzystych z wykorzystaniem własnych komórek macierzystych pacjenta).
• Badania kliniczne. Badania kliniczne rekrutują kwalifikujących się uczestników do zbadania skuteczności nowych metod leczenia lub zbadania nowych sposobów stosowania istniejących terapii, takich jak różne kombinacje lub czas radioterapii i chemioterapii. Badania te dają szansę wypróbowania najnowszych opcji leczenia, chociaż ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może nie być znane. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o poradę.