Zaburzenie osobowości z pogranicza: zaburzenie typu borderline

Omówienie

Osobowość typu borderline to zaburzenie zdrowia psychicznego, które wpływa na sposób, w jaki myślisz i myślisz o sobie i innych, powodując problemy w codziennym życiu. Obejmuje problemy z obrazem siebie, trudności w radzeniu sobie z emocjami i zachowaniem oraz wzorzec niestabilnych relacji.

W przypadku zaburzenia osobowości typu borderline odczuwasz silny lęk przed porzuceniem lub niestabilnością i możesz mieć trudności z tolerowaniem samotności . Jednak niewłaściwa złość, impulsywność i częste wahania nastroju mogą odstraszyć innych, nawet jeśli chcesz mieć kochające i trwałe relacje.

Zaburzenia osobowości typu borderline zwykle zaczynają się we wczesnej dorosłości. Stan wydaje się być gorszy w młodym wieku dorosłym i może stopniowo polepszać się z wiekiem.

Jeśli masz zaburzenie osobowości typu borderline, nie zniechęcaj się. Wiele osób z tym zaburzeniem poprawia się wraz z upływem czasu dzięki leczeniu i może nauczyć się prowadzić satysfakcjonujące życie.

Objawy

Zaburzenie osobowości typu borderline wpływa na to, jak się czujesz, odnosisz się do innych i jak się zachowujesz.

Oznaki i objawy mogą obejmować:

• Intensywny strach przed porzuceniem, a nawet podjęcie ekstremalnych środków, aby uniknąć rzeczywistej lub wyimaginowanej separacji lub odrzucenia.
• Wzorzec niestabilnych, intensywnych relacji, na przykład idealizowanie kogoś w jednej chwili, a następnie nagłe przekonanie, że dana osoba nie przejmuje się wystarczająco lub jest okrutna
• Gwałtowne zmiany w tożsamości i obrazie siebie, które obejmują zmianę cele i wartości oraz postrzeganie siebie jako złego lub jakbyś w ogóle nie istniał
• Okresy paranoi związanej ze stresem i utraty kontaktu z rzeczywistością trwające od kilku minut do kilku godzin
• Impulsywne i ryzykowne zachowania, takie jak hazard, lekkomyślna jazda samochodem, niebezpieczny seks, szaleństwo w wydawaniu pieniędzy, napadowe objadanie się lub nadużywanie narkotyków lub sabotowanie sukcesu poprzez nagłe rzucenie dobrej pracy lub zakończenie pozytywnego związku
• samobójcze groźby, zachowanie lub samookaleczenie, często w odpowiedzi na strach przed separacją lub odrzuceniem.
• wahania nastroju trwające od kilku godzin do kilku dni, które mogą obejmować intensywne szczęście, drażliwość, wstyd lub niepokój
• Trwałe uczucie pustki
• Nieodpowiedni, intensywny gniew, taki jak częste przegrywanie Twój temperament, bycie sarkastycznym lub zgorzkniałym lub bójki fizyczne

Kiedy iść do lekarza

Jeśli wiesz, że masz którykolwiek z powyższych objawów , porozmawiaj ze swoim lekarzem lub specjalistą zdrowia psychicznego.

Jeśli masz myśli samobójcze

Jeśli masz fantazje lub wyobrażenia o zranieniu siebie lub inne myśli samobójcze, natychmiast uzyskaj pomoc wykonując jedną z następujących czynności:

• Zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy.
• Zadzwoń pod numer infolinii dla samobójców. W Stanach Zjednoczonych należy dzwonić do National Suicide Prevention Lifeline pod numer 1-800-273-TALK (1-800-273-8255) o dowolnej porze dnia. Użyj tego samego numeru i naciśnij 1, aby skontaktować się z Veterans Crisis Line.
• Zadzwoń do swojego lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.
• Skontaktuj się z ukochaną osobą, bliskim przyjacielem , zaufany kolega lub współpracownik.
• Skontaktuj się z kimś ze swojej społeczności wyznaniowej.

Jeśli zauważysz oznaki lub objawy u członka rodziny lub przyjaciela, porozmawiaj z tą osobą o wizycie u lekarza lub pracownika zdrowia psychicznego. Ale nie możesz nikogo zmusić do szukania pomocy. Jeśli związek powoduje znaczny stres, pomocne może być samodzielne skontaktowanie się z terapeutą.

Przyczyny

Podobnie jak w przypadku innych zaburzeń zdrowia psychicznego, przyczyny zaburzeń osobowości typu borderline nie w pełni zrozumiane. Oprócz czynników środowiskowych - takich jak historia krzywdzenia lub zaniedbywania dzieci - zaburzenie osobowości typu borderline może mieć związek z:

• Genetyką. Niektóre badania bliźniaków i rodzin sugerują, że zaburzenia osobowości mogą być dziedziczone lub silnie związane z innymi zaburzeniami zdrowia psychicznego wśród członków rodziny.
• Nieprawidłowości mózgu. Niektóre badania wykazały zmiany w pewnych obszarach mózgu zaangażowanych w regulację emocji, impulsywność i agresję. Ponadto niektóre substancje chemiczne w mózgu, które pomagają regulować nastrój, takie jak serotonina, mogą nie działać prawidłowo.

Czynniki ryzyka

Niektóre czynniki związane z rozwojem osobowości mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzenia osobowości typu borderline. Należą do nich:

• Dziedziczna predyspozycja. Możesz być bardziej zagrożony, jeśli bliski krewny - twoja matka, ojciec, brat lub siostra - ma takie samo lub podobne zaburzenie.
• Stresujące dzieciństwo. Wiele osób z tym zaburzeniem przyznaje, że w dzieciństwie były wykorzystywane seksualnie lub fizycznie lub zaniedbywane. Niektóre osoby straciły lub zostały oddzielone od rodzica lub bliskiego opiekuna, gdy były młode, lub gdy rodzice lub opiekunowie nadużywali substancji psychoaktywnych lub mieli inne problemy ze zdrowiem psychicznym. Inni byli narażeni na wrogie konflikty i niestabilne relacje rodzinne.

Powikłania

Zaburzenia osobowości typu borderline mogą uszkodzić wiele dziedzin twojego życia. Może to negatywnie wpłynąć na relacje intymne, pracę, szkołę, zajęcia społeczne i samoocenę, powodując:

• Powtarzające się zmiany pracy lub utratę pracy
• Brak ukończenia edukacji
• Wiele kwestii prawnych, takich jak kara więzienia
• Związki pełne konfliktów, stres małżeński lub rozwód
• Samookaleczenia, takie jak skaleczenie lub spalenie, oraz częste hospitalizacje
• Udział w agresywnych związkach
• Nieplanowane ciąże, infekcje przenoszone drogą płciową, wypadki samochodowe i bójki fizyczne spowodowane impulsywnymi i ryzykownymi zachowaniami
• Próba samobójcza lub dokonane samobójstwo

Ponadto możesz mieć inne zaburzenia psychiczne, takie jak:

• Depresja
• Nadużywanie alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych
• Zaburzenia lękowe
• Zaburzenia odżywiania
• Choroba afektywna dwubiegunowa
• Zespół stresu pourazowego (PTSD)
• Zespół z deficytem uwagi / nadpobudliwość ( ADHD)
• Inne zaburzenia osobowości

Diagnoza

Zaburzenia osobowości, w tym zaburzenie osobowości typu borderline, są diagnozowane na podstawie:

• Szczegółowego wywiadu z lekarzem lub specjalistą zdrowia psychicznego
• Ocena psychologiczna, która może obejmować wypełnienie kwestionariuszy
• Historia medyczna i badanie
• Omówienie objawów przedmiotowych i podmiotowych

Rozpoznanie zaburzenia osobowości typu borderline jest zwykle stawiane u dorosłych, a nie u dzieci czy nastolatków. Dzieje się tak, ponieważ to, co wydaje się być oznakami i objawami osobowości typu borderline, może zniknąć wraz z wiekiem i dojrzałością dzieci.

Leczenie

Zaburzenie osobowości typu borderline leczy się głównie za pomocą psychoterapii, ale można dodać leki. Twój lekarz może również zalecić hospitalizację, jeśli Twoje bezpieczeństwo jest zagrożone.

Leczenie może pomóc ci nauczyć się umiejętności radzenia sobie z chorobą i radzenia sobie z nią. Konieczne jest również leczenie wszelkich innych zaburzeń zdrowia psychicznego, które często występują wraz z zaburzeniami osobowości typu borderline, takimi jak depresja lub nadużywanie substancji. Dzięki leczeniu możesz poczuć się lepiej i prowadzić bardziej stabilne, satysfakcjonujące życie.

Psychoterapia

Psychoterapia - zwana także psychoterapią - jest podstawowym podejściem do leczenia zaburzeń osobowości typu borderline. Twój terapeuta może dostosować rodzaj terapii, aby najlepiej odpowiadała Twoim potrzebom. Cele psychoterapii to:

• Skoncentruj się na swojej obecnej zdolności do funkcjonowania
• Naucz się radzić sobie z emocjami, które powodują dyskomfort
• Zmniejsz swoją impulsywność pomagając ci obserwować uczucia, zamiast działać na nie.
• Pracuj nad poprawą relacji poprzez bycie świadomym swoich uczuć i uczuć innych
• Dowiedz się o zaburzeniu osobowości typu borderline

Typy psychoterapii, które okazały się skuteczne, obejmują:

• Dialektyczna terapia behawioralna (DBT). DBT obejmuje terapię grupową i indywidualną zaprojektowaną specjalnie do leczenia zaburzeń osobowości typu borderline. DBT wykorzystuje podejście oparte na umiejętnościach, aby nauczyć Cię, jak zarządzać swoimi emocjami, tolerować stres i poprawiać relacje.
• Terapia skoncentrowana na schemacie. Terapia skoncentrowana na schemacie może być prowadzona indywidualnie lub w grupie. Może pomóc ci zidentyfikować niezaspokojone potrzeby, które doprowadziły do ​​negatywnych wzorców życiowych, które w pewnym momencie mogły być pomocne w przetrwaniu, ale jako osoba dorosła są krzywdzące w wielu obszarach twojego życia. Terapia koncentruje się na pomocy w zaspokojeniu Twoich potrzeb w zdrowy sposób, aby promować pozytywne wzorce życiowe.
• Terapia oparta na mentalizacji (MBT). MBT to rodzaj terapii rozmową, która pomaga zidentyfikować własne myśli i uczucia w dowolnym momencie i stworzyć alternatywne spojrzenie na sytuację. MBT kładzie nacisk na myślenie przed reakcją.
• Szkolenie systemowe w zakresie przewidywalności emocjonalnej i rozwiązywania problemów (STEPPS). STEPPS to 20-tygodniowa kuracja, która obejmuje pracę w grupach, które włączają członków Twojej rodziny, opiekunów, przyjaciół lub inne ważne osoby do leczenia. STEPPS jest stosowany jako dodatek do innych rodzajów psychoterapii.
• Psychoterapia skoncentrowana na przeniesieniu (TFP). TFP, zwana także psychoterapią psychodynamiczną, ma na celu pomóc ci zrozumieć swoje emocje i trudności interpersonalne poprzez rozwijanie relacji między tobą a twoim terapeutą. Następnie zastosuj te spostrzeżenia w bieżących sytuacjach.
• Dobre postępowanie psychiatryczne. To podejście do leczenia opiera się na zarządzaniu przypadkiem, zakotwiczeniu leczenia w oczekiwaniu na pracę lub udział w szkole. Koncentruje się na nadawaniu sensu emocjonalnie trudnym momentom, biorąc pod uwagę międzyludzki kontekst uczuć. Może łączyć leki, grupową edukację rodzinną i terapię indywidualną.

Leki

Chociaż FDA nie zatwierdził żadnych leków specjalnie do leczenia pogranicza zaburzenia osobowości, niektóre leki mogą złagodzić objawy lub współwystępujące problemy, takie jak depresja, impulsywność, agresja lub lęk. Leki mogą obejmować leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne lub stabilizujące nastrój.

Porozmawiaj z lekarzem o korzyściach i skutkach ubocznych leków.

Hospitalizacja

Czasami możesz potrzebować bardziej intensywnego leczenia w szpitalu lub klinice psychiatrycznej. Hospitalizacja może również uchronić Cię przed samookaleczeniem lub zająć się myślami lub zachowaniami samobójczymi.

Powrót do zdrowia wymaga czasu

Nauka radzenia sobie z emocjami, myślami i zachowaniami wymaga czasu. Większość ludzi znacznie się poprawia, ale zawsze możesz zmagać się z niektórymi objawami osobowości typu borderline. Mogą wystąpić chwile, w których objawy są lepsze lub gorsze. Leczenie może jednak poprawić zdolność funkcjonowania i pomóc Ci poczuć się lepiej.

Największe szanse na sukces masz, gdy skonsultujesz się z lekarzem psychiatrycznym, który ma doświadczenie w leczeniu zaburzeń osobowości typu borderline.

Radzenie sobie i wsparcie

Objawy związane z zaburzeniem osobowości typu borderline mogą być stresujące i stanowić wyzwanie dla Ciebie i osób wokół Ciebie. Możesz zdawać sobie sprawę, że Twoje emocje, myśli i zachowania są autodestrukcyjne lub szkodliwe, ale czujesz, że nie jesteś w stanie nimi zarządzać.

Oprócz profesjonalnego leczenia możesz pomóc w radzeniu sobie ze swoim stanem i radzeniu sobie z nim, jeśli:

• Dowiedz się o chorobie, aby poznać jej przyczyny i sposoby leczenia.
• Naucz się rozpoznawać, co może wywołać wybuchy złości lub impulsywne zachowania
• Szukaj profesjonalnej pomocy i trzymaj się swojego planu leczenia - chodź na wszystkie sesje terapeutyczne i przyjmuj leki zgodnie z zaleceniami
• Pracuj nad swoim zdrowiem psychicznym usługodawcy, aby opracował plan postępowania w przypadku wystąpienia następnego kryzysu
• Uzyskaj leczenie w przypadku powiązanych problemów, takich jak nadużywanie narkotyków
• Rozważ zaangażowanie bliskich Ci osób w leczenie, aby pomóc rozumieją Cię i wspierają Cię
• Zarządzaj intensywnymi emocjami, ćwicząc umiejętności radzenia sobie, takie jak techniki oddychania i medytacja uważności.
• Ustal granice dla siebie i innych, ucząc się odpowiednio wyrażaj emocje w sposób, który nie pobudza innych y lub wywołać porzucenie lub niestabilność
• Nie zakładaj z góry, co ludzie czują lub myślą o Tobie
• Docieraj do innych osób z zaburzeniem, aby podzielić się spostrzeżeniami i doświadczeniami
• Zbuduj system wsparcia złożony z ludzi, którzy Cię rozumieją i szanują.
• Prowadź zdrowy tryb życia, na przykład zdrową dietę, aktywność fizyczną i aktywność społeczną.
• Nie obwiniaj siebie za chorobę, ale uznaj swoją odpowiedzialność za leczenie.

Przygotowanie do wizyty

Możesz zacząć od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Po pierwszej wizycie lekarz może skierować Cię do specjalisty zajmującego się zdrowiem psychicznym, takiego jak psycholog lub psychiatra. Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

Przed wizytą zrób listę:

• Wszelkie objawy Ty lub bliskie Ci osoby zauważyliście i na jak długo
• Kluczowe dane osobowe, w tym traumatyczne wydarzenia z przeszłości i obecne główne czynniki stresogenne.
• Twoje informacje medyczne, w tym inne fizyczne lub zaburzenia psychiczne
• Wszystkie przyjmowane leki, w tym leki na receptę i dostępne bez recepty, witaminy i inne suplementy oraz dawki.
• Pytania, które chcesz zadać lekarzowi, aby jak najlepiej wykorzystać spotkanie

Jeśli to możliwe, weź ze sobą członka rodziny lub przyjaciela. Ktoś, kto zna Cię od dłuższego czasu, może za Twoją zgodą podzielić się ważnymi informacjami z lekarzem lub specjalistą zdrowia psychicznego.

Podstawowe pytania, które należy zadać swojemu lekarzowi lub osobie zajmującej się zdrowiem psychicznym, obejmują:

• Co prawdopodobnie powoduje moje objawy lub stan?
• Czy są jakieś inne możliwe przyczyny?
• Jakie metody leczenia będą najprawdopodobniej skuteczne w moim przypadku?
• Jak bardzo mogę się spodziewać poprawy moich objawów po leczeniu?
• Jak często będę potrzebować sesji terapeutycznych i przez jak długi czas?
• Czy są jakieś leki, które mogą pomóc?
• Jakie są możliwe skutki uboczne leków, które możesz przepisać?
• Czy muszę przedsięwziąć jakieś środki ostrożności lub przestrzegać jakichkolwiek ograniczeń?
• Mam te inne warunki zdrowotne. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
• W jaki sposób moja rodzina lub bliscy przyjaciele mogą mi pomóc w leczeniu?
• Czy masz jakieś materiały drukowane, które mogę zabrać? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać pytań podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Prawdopodobnie lekarz lub osoba zajmująca się zdrowiem psychicznym zada Ci kilka pytań. Przygotuj się na udzielenie na nie odpowiedzi, aby zaoszczędzić czas na tematy, na których chcesz się skupić. Możliwe pytania:

• Jakie są Twoje objawy? Kiedy zauważyłeś je po raz pierwszy?
• Jak te objawy wpływają na Twoje życie, w tym na relacje osobiste i pracę?
• Jak często w ciągu normalnego dnia doświadczasz nastroju huśtawka?
• Jak często czułeś się zdradzony, prześladowany lub porzucony? Jak myślisz, dlaczego tak się stało?
• Jak dobrze radzisz sobie z gniewem?
• Jak dobrze radzisz sobie z samotnością?
• Jak opisałbyś swoje poczucie poczucie własnej wartości?
• Czy kiedykolwiek czułeś się zły, a nawet zły?
• Czy miałeś problemy z zachowaniem autodestrukcyjnym lub ryzykownym?
• Czy kiedykolwiek myślałeś lub próbowałeś zrobić sobie krzywdę lub próbowałeś popełnić samobójstwo?
• Czy używasz alkoholu, narkotyków rekreacyjnie lub nadużywasz leków na receptę? Jeśli tak, to jak często?
• Jak opisałbyś swoje dzieciństwo, w tym relacje z rodzicami lub opiekunami?
• Czy byłeś maltretowany fizycznie lub seksualnie, czy też byłeś zaniedbywany jako dziecko?
• Czy u któregokolwiek z Twoich bliskich krewnych lub opiekunów zdiagnozowano problem ze zdrowiem psychicznym, taki jak zaburzenie osobowości?
• Czy byłeś leczony z powodu innych problemów ze zdrowiem psychicznym? Jeśli tak, jakie diagnozy zostały postawione i jakie terapie były najskuteczniejsze?
• Czy jesteś obecnie leczony z powodu innych schorzeń?