Łagodny przerost prostaty (BPH)

Omówienie

Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH) - zwany także przerostem gruczołu krokowego - jest częstym stanem starzenia się mężczyzn. Powiększony gruczoł krokowy może powodować nieprzyjemne objawy ze strony układu moczowego, takie jak blokowanie odpływu moczu z pęcherza. Może również powodować problemy z pęcherzem, drogami moczowymi lub nerkami.

Istnieje kilka skutecznych metod leczenia przerostu gruczołu krokowego, w tym leki, terapie małoinwazyjne i zabiegi chirurgiczne. Aby wybrać najlepszą opcję, Ty i Twój lekarz weźmiecie pod uwagę objawy, wielkość gruczołu krokowego, inne dolegliwości zdrowotne i preferencje.

Objawy

Nasilenie objawów u osób z przerostem gruczołu krokowego jest różny, ale objawy mają tendencję do stopniowego nasilania się z czasem. Typowe oznaki i objawy BPH obejmują:

• Częsta lub pilna potrzeba oddania moczu
• Zwiększona częstotliwość oddawania moczu w nocy (nokturia)
• Trudności w rozpoczęciu oddawania moczu
• Słaby strumień moczu lub strumień, który zatrzymuje się i zaczyna
• Drybling pod koniec oddawania moczu
• Brak możliwości całkowitego opróżnienia pęcherza

Mniej powszechne oznaki i objawy obejmują:

• zakażenie dróg moczowych
• niemożność oddania moczu
• krew w moczu

Rozmiar twojej prostaty niekoniecznie decyduje o nasileniu objawów. Niektórzy mężczyźni z tylko nieznacznie powiększonymi prostatami mogą mieć znaczące objawy, podczas gdy inni mężczyźni z bardzo powiększonymi prostatami mogą mieć tylko niewielkie objawy ze strony układu moczowego.

U niektórych mężczyzn objawy ostatecznie ustabilizują się i mogą nawet z czasem ulec poprawie. >

Inne możliwe przyczyny dolegliwości ze strony układu moczowego

Stany, które mogą prowadzić do objawów podobnych do tych powodowanych przez przerost prostaty, obejmują:

• Zapalenie gruczołu krokowego (zapalenie gruczołu krokowego)
• Zwężenie cewki moczowej (zwężenie cewki moczowej)
• Blizny na szyi pęcherza w wyniku wcześniejszej operacji
• Pęcherz lub kamienie nerkowe
• Problemy z nerwami kontrolującymi pęcherz
• Rak prostaty lub pęcherza

Kiedy iść do lekarza

Jeśli masz problemy z moczem omówić je z lekarzem. Nawet jeśli objawy ze strony układu moczowego nie są dla Ciebie uciążliwe, ważne jest, aby zidentyfikować lub wykluczyć wszelkie przyczyny. Nieleczone problemy z moczem mogą prowadzić do niedrożności dróg moczowych.

Jeśli nie możesz oddać moczu, natychmiast zgłoś się do lekarza.

Przyczyny

Gruczoł krokowy znajduje się pod pęcherzem. Rurka transportująca mocz z pęcherza na zewnątrz prącia (cewka moczowa) przechodzi przez środek prostaty. Kiedy gruczoł krokowy się powiększa, zaczyna blokować przepływ moczu.

Większość mężczyzn utrzymuje wzrost prostaty przez całe życie. U wielu mężczyzn ten ciągły wzrost powoduje powiększenie prostaty na tyle, że powoduje objawy ze strony układu moczowego lub znacząco blokuje przepływ moczu.

Nie jest do końca jasne, co powoduje powiększenie prostaty. Jednak może to być spowodowane zmianami w równowadze hormonów płciowych wraz z wiekiem mężczyzn.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka przerostu gruczołu krokowego obejmują:

• Starzenie się. Powiększenie gruczołu krokowego rzadko powoduje oznaki i objawy u mężczyzn w wieku poniżej 40 lat. Około jedna trzecia mężczyzn doświadcza objawów od umiarkowanych do ciężkich w wieku 60 lat, a około połowa do 80 roku życia.
• Historia rodzinna. Posiadanie krewnego, takiego jak ojciec lub brat, z problemami z prostatą, oznacza większe prawdopodobieństwo wystąpienia problemów.
• Cukrzyca i choroby serca. Badania pokazują, że cukrzyca, a także choroby serca i stosowanie beta-blokerów mogą zwiększać ryzyko BPH.
• Styl życia. Otyłość zwiększa ryzyko BPH, podczas gdy ćwiczenia fizyczne mogą zmniejszyć ryzyko.

Powikłania

Powikłania związane z przerostem prostaty mogą obejmować:

• Nagła niezdolność do oddawania moczu (zatrzymanie moczu). Może być konieczne włożenie rurki (cewnika) do pęcherza w celu odprowadzenia moczu. Niektórzy mężczyźni z przerostem prostaty wymagają operacji w celu złagodzenia zatrzymania moczu.
• Infekcje dróg moczowych (ZUM). Niemożność całkowitego opróżnienia pęcherza może zwiększyć ryzyko infekcji dróg moczowych. Jeśli ZUM zdarzają się często, może być konieczna operacja usunięcia części prostaty.
• Kamienie pęcherza moczowego. Są one zazwyczaj spowodowane niemożnością całkowitego opróżnienia pęcherza. Kamienie pęcherza mogą powodować infekcję, podrażnienie pęcherza, krew w moczu i utrudnianie przepływu moczu.
• Uszkodzenie pęcherza. Pęcherz, który nie został całkowicie opróżniony, z czasem może się rozciągać i osłabiać. W rezultacie ściana mięśniowa pęcherza nie kurczy się już prawidłowo, co utrudnia pełne opróżnienie pęcherza.
• Uszkodzenie nerek. Ciśnienie w pęcherzu spowodowane zatrzymaniem moczu może bezpośrednio uszkodzić nerki lub pozwolić infekcjom pęcherza dotrzeć do nerek.

U większości mężczyzn z przerostem prostaty te powikłania nie występują. Jednak ostre zatrzymanie moczu i uszkodzenie nerek mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia.

Nie uważa się, że powiększenie prostaty zwiększa ryzyko zachorowania na raka prostaty.

treść:

Diagnoza

Lekarz zacznie od zadania szczegółowych pytań dotyczących objawów i wykonania badania fizykalnego. Ten wstępny egzamin może obejmować:

• Egzamin z palca przez odbytnicę. Lekarz wkłada palec do odbytnicy, aby sprawdzić prostatę pod kątem powiększenia.
• Badanie moczu. Analiza próbki moczu może pomóc wykluczyć infekcję lub inne schorzenia, które mogą powodować podobne objawy.
• Badanie krwi. Wyniki mogą wskazywać na problemy z nerkami.
• Badanie krwi z antygenem swoistym dla prostaty (PSA). PSA to substancja wytwarzana w prostacie. Poziom PSA wzrasta, gdy masz powiększoną prostatę. Jednak podwyższony poziom PSA może być również spowodowany niedawnymi zabiegami, infekcją, zabiegiem chirurgicznym lub rakiem prostaty.

Następnie lekarz może zalecić dodatkowe testy, aby potwierdzić powiększenie prostaty i wykluczyć inne warunki. Testy te obejmują:

• Test przepływu moczu. Oddajesz mocz do pojemnika podłączonego do maszyny, który mierzy siłę i ilość wydalanego moczu. Wyniki testu pomagają określić, czy stan pacjenta z czasem się poprawia, czy gorzej.
• Test objętości resztkowej po ubytku. Ten test mierzy, czy możesz całkowicie opróżnić pęcherz. Test można wykonać za pomocą ultradźwięków lub przez wprowadzenie cewnika do pęcherza po oddaniu moczu, aby zmierzyć, ile moczu pozostało w pęcherzu.
• 24-godzinny dziennik mikcji. Rejestrowanie częstotliwości i ilości oddawanego moczu może być szczególnie przydatne, jeśli ponad jedna trzecia dziennego wydalania moczu występuje w nocy.

Jeśli Twój stan jest bardziej złożony, lekarz może zalecić:

• USG przezodbytnicze. Do odbytnicy wprowadza się sondę ultradźwiękową w celu pomiaru i oceny prostaty.
• Biopsja prostaty. Ultrasonografia przezodbytnicza prowadzi przez igły do ​​pobierania próbek tkanek (biopsji) gruczołu krokowego. Badanie tkanki może pomóc lekarzowi zdiagnozować lub wykluczyć raka prostaty.
• Badania urodynamiczne i badania przepływu ciśnienia. Cewnik jest wprowadzany przez cewkę moczową do pęcherza. Woda - lub rzadziej powietrze - jest powoli wtryskiwana do pęcherza. Lekarz może następnie zmierzyć ciśnienie w pęcherzu i określić, jak dobrze pracują mięśnie pęcherza. Badania te są zwykle stosowane tylko u mężczyzn z podejrzeniem problemów neurologicznych oraz u mężczyzn, którzy przeszli wcześniej operację prostaty i nadal mają objawy.
• Cystoskopia. Podświetlany, elastyczny instrument (cystoskop) jest wprowadzany do cewki moczowej, umożliwiając lekarzowi zajrzenie do wnętrza cewki moczowej i pęcherza. Przed tym testem otrzymasz znieczulenie miejscowe.

Leczenie

Dostępnych jest wiele różnych metod leczenia przerostu prostaty, w tym leki, terapie małoinwazyjne i zabiegi chirurgiczne. Wybór najlepszego dla Ciebie leczenia zależy od kilku czynników, w tym:

• Rozmiar Twojej prostaty
• Twój wiek
• Twój ogólny stan zdrowia
• Stopień dyskomfortu lub niepokoju, którego doświadczasz

Jeśli objawy są do zniesienia, możesz zdecydować się na odłożenie leczenia i po prostu monitorować objawy. U niektórych mężczyzn objawy mogą ustąpić bez leczenia.

Leki

Leki są najczęściej stosowanym sposobem leczenia łagodnych do umiarkowanych objawów przerostu prostaty. Dostępne opcje:

• Blokery alfa. Leki te rozluźniają mięśnie szyi pęcherza i włókna mięśniowe prostaty, ułatwiając oddawanie moczu. Alfa-blokery - w tym alfuzosyna (Uroxatral), doksazosyna (Cardura), tamsulosyna (Flomax) i sylodosyna (Rapaflo) - zwykle działają szybko u mężczyzn ze stosunkowo małymi prostatami. Efekty uboczne mogą obejmować zawroty głowy i nieszkodliwy stan, w którym nasienie wraca do pęcherza zamiast z czubka penisa (wytrysk wsteczny).
• Inhibitory 5-alfa reduktazy. Te leki zmniejszają prostatę, zapobiegając zmianom hormonalnym, które powodują wzrost prostaty. Skuteczność tych leków - w tym finasterydu (Proscar) i dutasterydu (Avodart) - może zająć do sześciu miesięcy. Efekty uboczne obejmują wytrysk wsteczny.
• Leczenie skojarzone. Twój lekarz może zalecić jednoczesne przyjmowanie alfa-blokera i inhibitora 5-alfa reduktazy, jeśli którykolwiek z leków nie jest skuteczny.
• Tadalafil (Cialis). Badania sugerują, że ten lek, który jest często stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji, może również leczyć przerost prostaty.

Minimalnie inwazyjna lub chirurgiczna terapia

Minimalnie inwazyjna lub chirurgiczna terapia może być zalecana, jeśli:

• Twoje objawy są umiarkowane do ciężkich
• Leki nie złagodziły objawów
• Masz niedrożność dróg moczowych, kamienie pęcherza, krew w moczu lub problemy z nerkami
• Wolisz ostateczne leczenie

Małoinwazyjna lub chirurgiczna terapia może nie być opcją, jeśli masz:

• Nieleczoną infekcję dróg moczowych
• Choroba zwężenia cewki moczowej
• Historia radioterapii prostaty lub operacji dróg moczowych
• Choroba neurologiczna, taka jak choroba Parkinsona lub stwardnienie rozsiane

Każdy rodzaj zabiegu prostaty może powodować skutki uboczne. W zależności od wybranej procedury, powikłania mogą obejmować:

• Sperma cofająca się do pęcherza zamiast wypływać przez penisa podczas wytrysku (wytrysk wsteczny)
• Tymczasowe trudności z oddawaniem moczu
• Krwawienie
• Zaburzenia erekcji
• Bardzo rzadko utrata kontroli nad pęcherzem (nietrzymanie moczu)

Istnieje kilka rodzajów terapie małoinwazyjne lub chirurgiczne.

Przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego (TURP)

Do cewki moczowej wprowadza się oświetlony celownik, a chirurg usuwa całą część gruczołu krokowego z wyjątkiem zewnętrznej. TURP na ogół szybko łagodzi objawy, a większość mężczyzn ma silniejszy przepływ moczu wkrótce po zabiegu. Po TURP możesz tymczasowo potrzebować cewnika do opróżnienia pęcherza.

Przezcewkowe nacięcie prostaty (TUIP)

Podświetlana luneta jest wprowadzana do cewki moczowej, a chirurg wykonuje jedno lub dwa małe nacięcia w gruczole krokowym - ułatwiające przejście moczu przez cewkę moczową. Ta operacja może być opcją, jeśli masz mały lub umiarkowanie powiększony gruczoł krokowy, zwłaszcza jeśli masz problemy zdrowotne, które sprawiają, że inne operacje są zbyt ryzykowne.

Przezcewkowa termoterapia mikrofalowa (TUMT)

Twój lekarz wprowadza specjalną elektrodę przez cewkę moczową do okolicy prostaty. Energia mikrofalowa z elektrody niszczy wewnętrzną część powiększonego gruczołu krokowego, zmniejszając go i ułatwiając przepływ moczu. TUMT może tylko częściowo złagodzić objawy i może minąć trochę czasu, zanim zauważysz wyniki. Ta operacja jest zwykle stosowana tylko na małych gruczołach krokowych w szczególnych okolicznościach, ponieważ może być konieczne ponowne leczenie.

Ablacja igłą przezcewkową (TUNA)

W tej procedurze zakres jest przekazywany do twojego cewki moczowej, umożliwiając lekarzowi wprowadzenie igieł do gruczołu krokowego. Fale radiowe przechodzą przez igły, podgrzewając i niszcząc nadmiar tkanki prostaty, która blokuje przepływ moczu. TUNA może być opcją w niektórych przypadkach, ale ta procedura jest już rzadko stosowana.

Laseroterapia

Wysokoenergetyczny laser niszczy lub usuwa przerośnięte tkanki prostaty. Terapia laserowa generalnie łagodzi objawy od razu i ma mniejsze ryzyko wystąpienia skutków ubocznych niż chirurgia nielaserowa. Terapia laserowa może być stosowana u mężczyzn, którzy nie powinni poddawać się innym zabiegom prostaty, ponieważ przyjmują leki rozrzedzające krew.

Opcje laseroterapii obejmują:

• Zabiegi ablacyjne. Zabiegi te polegają na odparowaniu obturacyjnej tkanki prostaty w celu zwiększenia przepływu moczu. Przykłady obejmują fotoselektywną waporyzację prostaty (PVP) i ablację prostaty laserem holmowym (HoLAP). Zabiegi ablacyjne mogą powodować podrażnienie dróg moczowych po operacji, więc w rzadkich sytuacjach może być konieczna ponowna resekcja.
• Zabiegi enukleacyjne. Zabiegi wyłuszczające, takie jak wyłuszczenie prostaty laserem holmowym (HoLEP), na ogół usuwają całą tkankę prostaty blokującą przepływ moczu i zapobiegają ponownemu wzrostowi tkanki. Usuniętą tkankę można zbadać pod kątem raka prostaty i innych chorób. Te procedury są podobne do otwartej prostatektomii.

Podniesienie prostaty cewki moczowej (PUL)

Specjalne znaczniki służą do uciskania boków prostaty w celu zwiększenia przepływu moczu. Procedura może być zalecana, jeśli masz objawy ze strony dolnych dróg moczowych. PUL można również zaoferować niektórym mężczyznom, którzy obawiają się wpływu leczenia na zaburzenia erekcji i problemy z wytryskiem, ponieważ wpływ na wytrysk i funkcje seksualne jest znacznie mniejszy w przypadku PUL niż w przypadku TURP.

Embolizacja

W tej procedurze eksperymentalnej dopływ krwi do lub z prostaty jest selektywnie blokowany, powodując zmniejszenie prostaty. Długoterminowe dane na temat skuteczności tej procedury nie są dostępne.

Prostatektomia otwarta lub z użyciem robota

Chirurg wykonuje nacięcie w dolnej części brzucha, aby dotrzeć do prostaty i usunąć tkankę. Otwarta prostatektomia jest zwykle wykonywana, jeśli masz bardzo duży gruczoł krokowy, uszkodzenie pęcherza lub inne czynniki komplikujące. Operacja zazwyczaj wymaga krótkiego pobytu w szpitalu i wiąże się z wyższym ryzykiem konieczności przetoczenia krwi.

Opieka kontrolna

Twoja dalsza opieka będzie zależała od konkretnej techniki stosowany w leczeniu przerostu prostaty.

Twój lekarz może zalecić ograniczenie podnoszenia ciężarów i nadmiernych ćwiczeń przez siedem dni, jeśli masz ablację laserową, przezcewkową ablację igłową lub przezcewkową terapię mikrofalową. Jeśli masz prostatektomię otwartą lub wspomaganą robotem, możesz potrzebować ograniczenia aktywności na sześć tygodni.

Badania kliniczne

Styl życia i domowe sposoby

Aby pomóc kontrolować objawy przerostu prostaty, spróbuj:

• Ogranicz spożycie napojów wieczorem. Nie pij nic przez godzinę lub dwie przed snem, aby uniknąć nocnych wypadów do toalety.
• Ogranicz kofeinę i alkohol. Mogą zwiększyć produkcję moczu, podrażnić pęcherz i pogorszyć objawy.
• Ogranicz leki obkurczające lub przeciwhistaminowe. Leki te napinają mięśnie wokół cewki moczowej, które kontrolują przepływ moczu, utrudniając oddawanie moczu.
• Idź, gdy po raz pierwszy poczujesz potrzebę. Zbyt długie czekanie może spowodować nadmierne rozciągnięcie mięśnia pęcherza i uszkodzenie.
• Zaplanuj wizyty w łazience. Staraj się oddawać mocz regularnie - na przykład co cztery do sześciu godzin w ciągu dnia - aby ponownie wytrenować pęcherz. Może to być szczególnie przydatne, jeśli masz dużą częstotliwość i pilność.
• Przestrzegaj zdrowej diety. Otyłość jest związana z przerostem prostaty.
• Pozostań aktywny. Brak aktywności przyczynia się do zatrzymania moczu. Nawet niewielka ilość ćwiczeń może pomóc zmniejszyć problemy z moczem spowodowane przerostem prostaty.
• Mocz - a po kilku chwilach ponownie oddaj mocz. Ta praktyka jest znana jako podwójne anulowanie.
• Utrzymuj ciepło. Niższe temperatury mogą powodować zatrzymywanie moczu i zwiększać pilność oddawania moczu.

Medycyna alternatywna

Food and Drug Administration nie zatwierdziła żadnych leków ziołowych do leczenia przerostu prostata.

Badania nad terapiami ziołowymi w leczeniu przerostu prostaty przyniosły mieszane wyniki. Jedno z badań wykazało, że ekstrakt z palmy sabałowej był tak samo skuteczny jak finasteryd w łagodzeniu objawów BPH, chociaż objętość prostaty nie została zmniejszona. Ale późniejsze badanie kontrolowane placebo nie wykazało dowodów na to, że palma sabałowa jest lepsza niż placebo.

Sugerowano, że inne terapie ziołowe - w tym ekstrakty beta-sitosterolu, pygeum i żytnia - są pomocne w zmniejszaniu przerostu prostaty objawy. Ale bezpieczeństwo i długoterminowa skuteczność tych terapii nie została udowodniona.

Jeśli zażywasz jakiekolwiek ziołowe preparaty, powiedz o tym swojemu lekarzowi. Niektóre produkty ziołowe mogą zwiększać ryzyko krwawienia lub kolidować z innymi przyjmowanymi lekami.

Przygotowanie do wizyty

Możesz zostać skierowany bezpośrednio do lekarza specjalizującego się w problemach z układem moczowym (urolog).

Co możesz zrobić

• Sporządź listę swoich objawów, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z powodem, dla którego zaplanowałeś wizytę.
• Śledź, jak często i kiedy oddajesz mocz, czy czujesz, że całkowicie opróżniasz pęcherz i ile pijesz płynów.
• Sporządź listę kluczowych informacji medycznych, w tym inne dolegliwości, jakie możesz mieć.
• Sporządź listę wszystkich leków, witamin lub suplementów, które obecnie przyjmujesz.
• Zapisz pytania, które chcesz zadać swojemu lekarzowi.

Pytania, które należy zadać lekarzowi

• Czy powiększenie prostaty lub coś innego może powodować moje objawy?
• Jakie rodzaje testów są potrzebne?
• Wh na jakie są moje opcje leczenia?
• Jak mogę radzić sobie z innymi schorzeniami wraz z przerostem prostaty?
• Czy są jakieś ograniczenia dotyczące aktywności seksualnej?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Gotowość do udzielenia im odpowiedzi może dać Ci więcej czasu na rozwiązanie wszelkich wątpliwości. Możesz zostać zapytany:

• Kiedy po raz pierwszy wystąpiły u Ciebie objawy ze strony układu moczowego? Czy były ciągłe czy sporadyczne? Czy stopniowo się pogarszały z czasem, czy też pojawiły się nagle?
• Jak często oddajesz mocz w ciągu dnia i jak często musisz wstawać w nocy, aby oddać mocz?
• Czy kiedykolwiek wyciekłeś mocz? Czy często lub pilnie potrzebujesz oddawać mocz?
• Czy trudno jest Ci zacząć oddawać mocz? Czy zaczynasz i zatrzymujesz się podczas oddawania moczu, czy czujesz, że musisz się wysilać, aby oddać mocz? Czy kiedykolwiek miałeś wrażenie, że nie opróżniłeś całkowicie pęcherza?
• Czy podczas oddawania moczu pojawia się pieczenie, ból w okolicy pęcherza lub krew w moczu? Czy miałeś infekcje dróg moczowych?
• Czy w Twojej rodzinie występował przerost prostaty, raka prostaty lub kamieni nerkowych?
• Czy kiedykolwiek miałeś problemy z uzyskaniem i utrzymaniem erekcji (erekcji? dysfunkcja) lub inne problemy seksualne?
• Czy kiedykolwiek miałeś operację lub inny zabieg, który obejmował wprowadzenie instrumentu przez czubek penisa do cewki moczowej?
• Czy bierzesz jakieś leki rozrzedzające krew, takie jak aspiryna, warfaryna (Coumadin, Jantoven) lub klopidogrel (Plavix)?
• Ile kofeiny spożywasz? Jakie jest Twoje spożycie płynów?