Zaburzenia ze spektrum autyzmu

Omówienie

Zaburzenia ze spektrum autyzmu to schorzenie związane z rozwojem mózgu, które wpływa na sposób postrzegania i utrzymywania kontaktów towarzyskich przez daną osobę, powodując problemy w kontaktach społecznych i komunikacji. Zaburzenie obejmuje również ograniczone i powtarzalne wzorce zachowań. Termin spektrum zaburzeń ze spektrum autyzmu odnosi się do szerokiego zakresu objawów i nasilenia.

Zaburzenia ze spektrum autyzmu obejmują schorzenia, które wcześniej uważano za odrębne - autyzm, zespół Aspergera, zaburzenie nieład. Niektórzy ludzie nadal używają terminu zespół Aspergera, który jest powszechnie uważany za łagodny koniec zaburzeń ze spektrum autyzmu.

Zaburzenia ze spektrum autyzmu zaczynają się we wczesnym dzieciństwie i ostatecznie powodują problemy w życiu społecznym - społecznym, w szkole i na przykład w pracy. Często dzieci wykazują objawy autyzmu w ciągu pierwszego roku. Wydaje się, że niewielka liczba dzieci rozwija się normalnie w pierwszym roku, a następnie przechodzi przez okres regresji między 18 a 24 miesiącem życia, kiedy pojawiają się u nich objawy autyzmu.

Chociaż nie ma lekarstwa na spektrum autyzmu zaburzenie, intensywne, wczesne leczenie może mieć duży wpływ na życie wielu dzieci.

Objawy

Niektóre dzieci wykazują objawy zaburzeń ze spektrum autyzmu we wczesnym dzieciństwie, takie jak ograniczony kontakt wzrokowy , brak reakcji na ich imię lub obojętność wobec opiekunów. Inne dzieci mogą rozwijać się normalnie przez pierwsze kilka miesięcy lub lat życia, ale potem nagle stają się wycofane, agresywne lub tracą umiejętności językowe, które już nabyły. Objawy są zwykle widoczne w wieku 2 lat.

Każde dziecko z zaburzeniami ze spektrum autyzmu ma prawdopodobnie inny wzorzec zachowania i poziom nasilenia - od niskiego funkcjonowania do wysokiego.

Niektóre dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu mają trudności z nauką, a niektóre mają oznaki niższej niż normalna inteligencji. Inne dzieci z tym zaburzeniem mają normalną lub wysoką inteligencję - uczą się szybko, ale mają problemy z komunikowaniem się i stosowaniem tego, co wiedzą w życiu codziennym oraz przystosowaniem się do sytuacji społecznych.

Ze względu na unikalną mieszankę objawów u każdego dziecka , ciężkość może być czasami trudna do określenia. Generalnie opiera się na poziomie upośledzeń i ich wpływie na zdolność do funkcjonowania.

Poniżej znajduje się kilka typowych objawów u osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.

Komunikacja społeczna i interakcja

Dziecko lub dorosły z zaburzeniami ze spektrum autyzmu może mieć problemy z interakcjami społecznymi i umiejętnościami komunikacyjnymi, w tym którekolwiek z poniższych objawów:

• Nie reaguje na swoje imię lub pojawia się czasami Cię nie słyszeć
• Przeciwstawia się przytulaniu i przytulaniu i wydaje się preferować zabawę samotnie, wycofanie się do własnego świata
• Ma słaby kontakt wzrokowy i brak wyrazu twarzy
• Nie mówi lub ma opóźnioną mowę, lub traci wcześniejszą zdolność wypowiadania słów lub zdań
• Nie może rozpocząć rozmowy lub ją kontynuować, albo tylko zaczyna ją, aby wysyłać prośby lub oznaczać pozycje
• Mówi nienormalnym tonem lub rytmem i może używać śpiewnego głosu lub mowy podobnej do robota
• Powtarza słowa lub wyrażenia dosłownie , ale nie rozumie, jak ich używać
• Nie wydaje się rozumieć prostych pytań lub wskazówek
• Nie wyraża emocji ani uczuć i wydaje się nieświadomy uczuć innych
• Nie wskazuje ani nie przyciąga przedmiotów, aby podzielić się zainteresowaniem
• Niewłaściwie podchodzi do interakcji społecznej, będąc biernym, agresywnym lub zakłócającym spokój
• Ma trudności z rozpoznawaniem sygnałów niewerbalnych, takich interpretowanie mimiki, postawy ciała lub tonu głosu innych osób

wzorców zachowań

Dziecko lub dorosły z zaburzeniem ze spektrum autyzmu może mieć ograniczone, powtarzalne wzorce zachowań, zainteresowań lub czynności, w tym którekolwiek z poniższych znaków:

• Wykonuje powtarzające się ruchy, takie jak kołysanie, kręcenie się lub trzepotanie rękami
• Wykonuje czynności, które mogą spowodować samookaleczenie, takie jak gryzienie lub machanie głową
• Rozwija określone procedury lub rytuały i przeszkadza mu przy najmniejszej zmianie
• Ma problemy z koordynacją lub ma dziwne wzorce ruchowe, takie jak niezdarność lub chodzenie na palcach, i ma dziwną, sztywną lub przesadną mowę ciała
• Fascynują go szczegóły obiektu, takie jak obracające się koła samochodzik, ale nie rozumie ogólnego przeznaczenia lub funkcji przedmiotu
• Jest niezwykle wrażliwy na światło, dźwięk lub dotyk, ale może być obojętny na ból lub temperaturę
• Nie nie angażować się w naśladowanie lub udawanie zabawy
• skupia się na przedmiocie lub czynności z nienormalną intensywnością lub skupieniem
• ma określone preferencje żywieniowe, takie jak jedzenie tylko kilku posiłków lub odmawianie żywność o określonej teksturze

W miarę dojrzewania niektóre dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu bardziej angażują się w kontakt z innymi i wykazują mniej zaburzeń w zachowaniu. Niektórzy, zwykle ci z najmniej poważnymi problemami, w końcu mogą prowadzić normalne lub prawie normalne życie. Inni jednak nadal mają trudności z językiem lub umiejętnościami społecznymi, a nastolatki mogą przynosić gorsze problemy behawioralne i emocjonalne.

Kiedy iść do lekarza

Dzieci rozwijają się samodzielnie tempie, a wiele z nich nie przestrzega dokładnych terminów, które można znaleźć w niektórych książkach dla rodziców. Jednak dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu zwykle wykazują oznaki opóźnionego rozwoju przed ukończeniem 2 roku życia.

Jeśli martwisz się rozwojem swojego dziecka lub podejrzewasz, że Twoje dziecko może mieć zaburzenia ze spektrum autyzmu, porozmawiaj o swoich obawach z Twój doktor. Objawy związane z tym zaburzeniem mogą być również powiązane z innymi zaburzeniami rozwojowymi.

Oznaki zaburzeń ze spektrum autyzmu często pojawiają się na wczesnym etapie rozwoju, kiedy występują oczywiste opóźnienia w umiejętnościach językowych i interakcjach społecznych. Twój lekarz może zalecić testy rozwojowe, aby określić, czy Twoje dziecko ma opóźnienia w umiejętnościach poznawczych, językowych i społecznych, jeśli Twoje dziecko:

• Nie reaguje uśmiechem ani radosną miną przez 6 miesięcy
• Nie naśladuje dźwięków ani mimiki przez 9 miesięcy
• Nie gaworzy ani nie grucha przez 12 miesięcy
• Nie wykonuje gestów - takich jak wskazywanie lub machanie - do 14 miesięcy
• Nie mówi pojedynczych słów przez 16 miesięcy
• Nie udaje ani nie udaje przez 18 miesięcy
• Nie mówi dwóch -wyrażenia słowne do 24 miesięcy
• Traci umiejętności językowe lub społeczne w każdym wieku

Przyczyny

Zaburzenia ze spektrum autyzmu nie mają jednej znanej przyczyny. Biorąc pod uwagę złożoność zaburzenia oraz fakt, że objawy i nasilenie są różne, prawdopodobnie istnieje wiele przyczyn. Pewną rolę mogą odgrywać zarówno genetyka, jak i środowisko.

• Genetyka. Wydaje się, że w zaburzeniach ze spektrum autyzmu zaangażowanych jest kilka różnych genów. W przypadku niektórych dzieci zaburzenie ze spektrum autyzmu może być związane z zaburzeniem genetycznym, takim jak zespół Retta lub zespół łamliwego chromosomu X. W przypadku innych dzieci zmiany genetyczne (mutacje) mogą zwiększać ryzyko zaburzeń ze spektrum autyzmu. Jeszcze inne geny mogą wpływać na rozwój mózgu lub sposób komunikowania się komórek mózgowych lub mogą decydować o nasileniu objawów. Niektóre mutacje genetyczne wydają się być dziedziczone, podczas gdy inne pojawiają się spontanicznie.
• Czynniki środowiskowe. Naukowcy badają obecnie, czy czynniki takie jak infekcje wirusowe, leki lub powikłania w czasie ciąży lub zanieczyszczenia powietrza odgrywają rolę w wywoływaniu zaburzeń ze spektrum autyzmu.

Brak związku między szczepionkami a zaburzeniami ze spektrum autyzmu

Jedna z największych kontrowersji w zaburzeniach ze spektrum autyzmu dotyczy tego, czy istnieje związek między chorobą a szczepionkami dla dzieci. Pomimo szeroko zakrojonych badań żadne wiarygodne badanie nie wykazało związku między zaburzeniami ze spektrum autyzmu a jakąkolwiek szczepionką. W rzeczywistości oryginalne badanie, które zapoczątkowało debatę lata temu, zostało wycofane ze względu na kiepski projekt i wątpliwe metody badawcze.

Unikanie szczepień dziecięcych może narazić Twoje dziecko i inne osoby na niebezpieczeństwo złapania i rozprzestrzeniania się poważnych chorób, w tym krztusiec, odra lub świnka.

Czynniki ryzyka

Rośnie liczba dzieci, u których zdiagnozowano zaburzenie ze spektrum autyzmu. Nie jest jasne, czy wynika to z lepszego wykrywania i raportowania, czy z rzeczywistego wzrostu liczby przypadków, czy z obu powodów.

Zaburzenia ze spektrum autyzmu dotykają dzieci wszystkich ras i narodowości, ale pewne czynniki zwiększają ryzyko dziecka. Mogą to być:

• płeć Twojego dziecka. Chłopcy są około cztery razy bardziej narażeni na rozwój zaburzeń ze spektrum autyzmu niż dziewczynki.
• Historia rodziny. Rodziny, które mają jedno dziecko z zaburzeniem ze spektrum autyzmu, mają zwiększone ryzyko urodzenia kolejnego dziecka z tym zaburzeniem. Nierzadko zdarza się również, że rodzice lub krewni dziecka z zaburzeniem ze spektrum autyzmu mają drobne problemy z umiejętnościami społecznymi lub komunikacyjnymi lub angażują się w pewne zachowania typowe dla tego zaburzenia.
• Inne zaburzenia. Dzieci z określonymi schorzeniami mają większe niż zwykle ryzyko zaburzeń ze spektrum autyzmu lub objawów podobnych do autyzmu. Przykłady obejmują zespół łamliwego chromosomu X, dziedziczne zaburzenie, które powoduje problemy intelektualne; stwardnienie guzowate, stan, w którym w mózgu rozwijają się łagodne guzy; i zespół Retta, choroba genetyczna występująca prawie wyłącznie u dziewcząt, która powoduje spowolnienie wzrostu głowy, niepełnosprawność intelektualną i utratę możliwości celowego używania rąk.
• Skrajnie wcześniaki. Niemowlęta urodzone przed 26 tygodniem ciąży mogą być bardziej narażone na zaburzenia ze spektrum autyzmu.
• Wiek rodziców. Może istnieć związek między dziećmi urodzonymi przez starszych rodziców a zaburzeniami ze spektrum autyzmu, ale potrzeba więcej badań, aby ustalić ten związek.

Komplikacje

Problemy z interakcjami społecznymi, komunikacja i zachowanie mogą prowadzić do:

• Problemy w szkole i z sukcesem w nauce
• Problemy z zatrudnieniem
• Niemożność samodzielnego życia
• Izolacja społeczna
• Stres w rodzinie
• Wiktymizacja i prześladowanie

Zapobieganie

Nie ma sposobu, aby zapobiec autyzmowi zaburzenia spektrum, ale istnieją opcje leczenia. Wczesna diagnoza i interwencja są najbardziej pomocne i mogą poprawić zachowanie, umiejętności i rozwój językowy. Jednak interwencja jest pomocna w każdym wieku. Chociaż dzieci zwykle nie wyrastają z objawów zaburzeń ze spektrum autyzmu, mogą nauczyć się dobrze funkcjonować.

Diagnoza

Lekarz Twojego dziecka będzie szukał oznak opóźnień rozwojowych podczas regularnych badań kontrolnych. Jeśli Twoje dziecko wykazuje jakiekolwiek objawy zaburzeń ze spektrum autyzmu, prawdopodobnie zostaniesz skierowany do specjalisty, który leczy dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, takiego jak psychiatra dziecięcy lub psycholog, neurolog dziecięcy lub pediatra zajmujący się rozwojem, w celu oceny.

Ponieważ objawy i nasilenie zaburzeń ze spektrum autyzmu są bardzo zróżnicowane, postawienie diagnozy może być trudne. Nie ma konkretnego testu medycznego, który pozwoliłby określić zaburzenie. Zamiast tego specjalista może:

• Obserwować dziecko i pytać, w jaki sposób jego interakcje społeczne, umiejętności komunikacyjne i zachowania rozwijały się i zmieniały w czasie
• Wykonać dziecku testy obejmujące słuch , mowa, język, poziom rozwoju oraz problemy społeczne i behawioralne
• Przedstaw swojemu dziecku zorganizowane interakcje społeczne i komunikacyjne oraz oceń ich wyniki
• Skorzystaj z kryteriów zawartych w Podręczniku diagnostycznym i statystycznym Zaburzenia psychiczne (DSM-5), opublikowane przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne
• Uwzględnij innych specjalistów w ustalaniu diagnozy
• Zaleca testy genetyczne w celu ustalenia, czy Twoje dziecko ma zaburzenie genetyczne, takie jak Rett zespół lub zespół łamliwego chromosomu X

Leczenie

Nie ma lekarstwa na zaburzenie ze spektrum autyzmu i nie ma jednego uniwersalnego leczenia. Celem leczenia jest maksymalizacja zdolności dziecka do funkcjonowania poprzez redukcję objawów zaburzeń ze spektrum autyzmu oraz wspieranie rozwoju i uczenia się. Wczesna interwencja w okresie przedszkolnym może pomóc dziecku w nauce krytycznych umiejętności społecznych, komunikacyjnych, funkcjonalnych i behawioralnych.

Zakres terapii i interwencji w domu i szkole w leczeniu zaburzeń ze spektrum autyzmu może być przytłaczający i potrzeby Twojego dziecka mogą się zmieniać z czasem. Twój lekarz może zalecić opcje i pomóc w identyfikacji zasobów w Twojej okolicy.

Jeśli u Twojego dziecka zdiagnozowano zaburzenie ze spektrum autyzmu, porozmawiaj z ekspertami o tworzeniu strategii leczenia i zbuduj zespół profesjonalistów, aby sprostać wymaganiom Twojego dziecka. potrzeb.

Opcje leczenia mogą obejmować:

• Terapie behawioralne i komunikacyjne. Wiele programów zajmuje się szeregiem problemów społecznych, językowych i behawioralnych związanych z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Niektóre programy koncentrują się na ograniczaniu zachowań problemowych i uczeniu nowych umiejętności. Inne programy koncentrują się na uczeniu dzieci, jak zachowywać się w sytuacjach społecznych lub lepiej komunikować się z innymi. Stosowana analiza zachowań (ABA) może pomóc dzieciom w nauce nowych umiejętności i uogólnianiu tych umiejętności na wiele sytuacji dzięki systemowi motywacji opartemu na nagrodach.
• Terapie edukacyjne. Dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu często dobrze reagują na wysoce ustrukturyzowane programy edukacyjne. Skuteczne programy zazwyczaj obejmują zespół specjalistów oraz różnorodne działania mające na celu poprawę umiejętności społecznych, komunikacji i zachowania. Dzieci w wieku przedszkolnym, które otrzymują intensywne, zindywidualizowane interwencje behawioralne, często wykazują duże postępy.
• Terapie rodzinne. Rodzice i inni członkowie rodziny mogą nauczyć się, jak bawić się i wchodzić w interakcje z dziećmi w sposób, który promuje umiejętności interakcji społecznej, radzenia sobie z problematycznymi zachowaniami oraz uczy umiejętności codziennego życia i komunikacji.
• Inne terapie. W zależności od potrzeb Twojego dziecka, terapia logopedyczna poprawiająca umiejętności komunikacyjne, terapia zajęciowa ucząca czynności dnia codziennego oraz fizjoterapia poprawiająca ruch i równowagę mogą być korzystne. Psycholog może zalecić sposoby rozwiązania problemu zachowań.
• Leki. Żaden lek nie może złagodzić podstawowych objawów zaburzeń ze spektrum autyzmu, ale określone leki mogą pomóc kontrolować objawy. Na przykład niektóre leki mogą zostać przepisane, jeśli Twoje dziecko jest nadpobudliwe; leki przeciwpsychotyczne są czasami stosowane w leczeniu poważnych problemów behawioralnych; a leki przeciwdepresyjne mogą być przepisywane na niepokój. Informuj wszystkich pracowników służby zdrowia o wszelkich lekach lub suplementach, które przyjmuje Twoje dziecko. Niektóre leki i suplementy mogą wchodzić w interakcje, powodując niebezpieczne skutki uboczne.

Zarządzanie innymi schorzeniami i chorobami psychicznymi

Oprócz zaburzeń ze spektrum autyzmu dzieci, nastolatki i dorośli mogą także doświadczenie:

• medyczne problemy zdrowotne. Dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu mogą również mieć problemy zdrowotne, takie jak epilepsja, zaburzenia snu, ograniczone preferencje żywieniowe lub problemy żołądkowe. Zapytaj lekarza swojego dziecka, jak najlepiej radzić sobie z tymi schorzeniami razem.
• Problemy z przejściem do dorosłości. Nastolatki i młodzi dorośli z zaburzeniami ze spektrum autyzmu mogą mieć trudności ze zrozumieniem zmian ciała. Również sytuacje społeczne stają się coraz bardziej złożone w okresie dojrzewania i może być mniej tolerancji dla indywidualnych różnic. Problemy z zachowaniem mogą stanowić wyzwanie w wieku nastoletnim.
• Inne zaburzenia psychiczne. Nastolatki i dorośli z zaburzeniami ze spektrum autyzmu często doświadczają innych zaburzeń zdrowia psychicznego, takich jak lęk i depresja. Twój lekarz, specjalista ds. Zdrowia psychicznego oraz organizacje społeczne i usługowe mogą zaoferować pomoc.

Planowanie na przyszłość

Dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu zazwyczaj nadal się uczą i kompensują na problemy przez całe życie, ale większość z nich nadal będzie wymagać pewnego poziomu wsparcia. Planowanie przyszłych możliwości Twojego dziecka, takich jak zatrudnienie, uczelnia, sytuacja życiowa, niezależność i usługi wymagane do wsparcia, może usprawnić ten proces.

Badania kliniczne

Medycyna alternatywna

Ponieważ zaburzeń ze spektrum autyzmu nie można wyleczyć, wielu rodziców poszukuje alternatywnych lub uzupełniających terapii, ale te metody leczenia mają niewiele badań, aby wykazać, że są skuteczne. Możesz nieumyślnie wzmocnić negatywne zachowania. Niektóre alternatywne metody leczenia są potencjalnie niebezpieczne.

Porozmawiaj z lekarzem swojego dziecka o naukowych dowodach dotyczących jakiejkolwiek terapii, którą rozważasz dla swojego dziecka.

Przykłady terapii uzupełniających i alternatywnych, które mogą przynosić pewne korzyści w połączeniu z terapiami opartymi na dowodach, obejmują:

• Terapie twórcze. Niektórzy rodzice decydują się na uzupełnienie interwencji edukacyjnej i medycznej o arteterapię lub muzykoterapię, która koncentruje się na zmniejszeniu wrażliwości dziecka na dotyk lub dźwięk. Te terapie mogą przynosić pewne korzyści, gdy są stosowane razem z innymi terapiami.
• Terapie sensoryczne. Terapie te opierają się na niesprawdzonej teorii, że osoby z zaburzeniami ze spektrum autyzmu mają zaburzenie przetwarzania sensorycznego, które powoduje problemy z tolerowaniem lub przetwarzaniem informacji sensorycznych, takich jak dotyk, równowaga i słuch. Terapeuci używają szczotek, zabawek do ściskania, trampolin i innych materiałów, aby stymulować te zmysły. Badania nie wykazały, że te terapie są skuteczne, ale możliwe, że będą one przynosić korzyści, gdy będą stosowane razem z innymi terapiami.
• Masaż. Chociaż masaż może być relaksujący, nie ma wystarczających dowodów, aby określić, czy łagodzi objawy zaburzeń ze spektrum autyzmu.
• Terapia dla zwierząt domowych lub konnych. Zwierzęta mogą zapewniać towarzystwo i rekreację, ale potrzebne są dalsze badania, aby określić, czy interakcja ze zwierzętami łagodzi objawy zaburzeń ze spektrum autyzmu.

Niektóre terapie uzupełniające i alternatywne mogą nie być szkodliwe, ale nie ma dowodów że są pomocne. Niektóre mogą również wiązać się ze znacznymi kosztami finansowymi i być trudne do wdrożenia. Przykłady takich terapii obejmują:

• Specjalne diety. Nie ma dowodów na to, że specjalne diety są skutecznym sposobem leczenia zaburzeń ze spektrum autyzmu. A w przypadku dorastających dzieci restrykcyjne diety mogą prowadzić do niedoborów żywieniowych. Jeśli zdecydujesz się na restrykcyjną dietę, pracuj z zarejestrowanym dietetykiem, aby stworzyć odpowiedni plan posiłków dla Twojego dziecka.
• Suplementy witaminowe i probiotyki. Chociaż nie są szkodliwe, gdy są stosowane w normalnych ilościach, nie ma dowodów na to, że są one korzystne dla objawów zaburzeń ze spektrum autyzmu, a suplementy mogą być drogie. Porozmawiaj z lekarzem o witaminach i innych suplementach oraz odpowiedniej dawce dla Twojego dziecka.
• Akupunktura. Terapia ta została zastosowana w celu poprawy objawów zaburzeń ze spektrum autyzmu, ale skuteczność akupunktury nie jest poparta badaniami.

Niektóre uzupełniające i alternatywne metody leczenia nie mają dowodów na to, że są korzystne i są potencjalnie niebezpieczne. Przykłady terapii uzupełniających i alternatywnych, które nie są zalecane w przypadku zaburzeń ze spektrum autyzmu, obejmują:

• Terapia chelatowa. Mówi się, że to leczenie usuwa rtęć i inne metale ciężkie z organizmu, ale nie ma znanego związku z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Terapia chelatująca w zaburzeniach ze spektrum autyzmu nie jest poparta dowodami naukowymi i może być bardzo niebezpieczna. W niektórych przypadkach dzieci leczone chelatacją umierały.
• Hiperbaryczna terapia tlenowa. Tlen hiperbaryczny to zabieg polegający na oddychaniu tlenem w komorze ciśnieniowej. Nie wykazano, aby to leczenie było skuteczne w leczeniu objawów zaburzeń ze spektrum autyzmu i nie zostało zatwierdzone przez Food and Drug Administration (FDA) do tego zastosowania.
• Dożylne infuzje immunoglobulin (IVIG). Nie ma dowodów na to, że stosowanie infuzji IVIG poprawia zaburzenia ze spektrum autyzmu, a FDA nie zatwierdziła produktów immunoglobulinowych do tego zastosowania.

Radzenie sobie i wsparcie

Wychowywanie dziecka z zaburzeniem ze spektrum autyzmu może być fizycznie wyczerpujące i wyczerpujące emocjonalnie. Te sugestie mogą pomóc:

• Znajdź zespół zaufanych specjalistów. Zespół koordynowany przez lekarza może składać się z pracowników socjalnych, nauczycieli, terapeutów oraz kierownika przypadku lub koordynatora usług. Tacy specjaliści mogą pomóc zidentyfikować i ocenić zasoby w Twojej okolicy oraz wyjaśnić usługi finansowe oraz stanowe i federalne programy dla niepełnosprawnych dzieci i dorosłych.
• Prowadź zapisy wizyt u usługodawców. Twoje dziecko może mieć wizyty, oceny i spotkania z wieloma osobami zaangażowanymi w jego opiekę. Prowadź uporządkowany plik tych spotkań i raportów, aby pomóc Ci zdecydować o opcjach leczenia i monitorować postępy.
• Dowiedz się o chorobie. Istnieje wiele mitów i błędnych przekonań na temat zaburzeń ze spektrum autyzmu. Poznanie prawdy pomoże ci lepiej zrozumieć swoje dziecko i jego próby komunikowania się.
• Poświęć trochę czasu dla siebie i innych członków rodziny. Opieka nad dzieckiem z zaburzeniami ze spektrum autyzmu może wywierać stres na Twoje relacje osobiste i rodzinę. Aby uniknąć wypalenia, znajdź czas na relaks, ćwiczenia lub ulubione zajęcia. Spróbuj umówić się na randkę z innymi dziećmi sam na sam i zaplanuj wieczorne randki ze swoim współmałżonkiem lub partnerem - nawet jeśli jest to tylko wspólne oglądanie filmu, gdy dzieci pójdą spać.
• Poszukaj innych rodzin dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Inne rodziny borykające się z wyzwaniami związanymi z zaburzeniami ze spektrum autyzmu mogą otrzymać przydatne porady. W niektórych społecznościach istnieją grupy wsparcia dla rodziców i rodzeństwa dzieci z zaburzeniem.
• Zapytaj swojego lekarza o nowe technologie i terapie. Naukowcy nadal badają nowe podejścia do pomocy dzieciom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Odwiedź witrynę internetową Centers for Disease Control and Prevention na temat zaburzeń ze spektrum autyzmu, aby uzyskać pomocne materiały i linki do zasobów.

Przygotowanie do wizyty

Pracownik służby zdrowia Twojego dziecka będzie wyglądał na problemy rozwojowe podczas regularnych badań kontrolnych. Wspomnij o wszelkich obawach, które masz podczas wizyty. Jeśli Twoje dziecko wykazuje jakiekolwiek oznaki zaburzeń ze spektrum autyzmu, prawdopodobnie zostaniesz skierowany do specjalisty, który leczy dzieci z tym zaburzeniem, w celu oceny.

Przyprowadź członka rodziny lub przyjaciela na wizytę, jeśli to możliwe, aby pomóc Ci zapamiętać informacje i uzyskać wsparcie emocjonalne.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

Zanim na wizytę u dziecka, zrób listę:

• Wszelkie leki, w tym witaminy, zioła i leki dostępne bez recepty, które przyjmuje dziecko, oraz ich dawki.
• Dowolne masz obawy dotyczące rozwoju i zachowania dziecka.
• Kiedy Twoje dziecko zaczęło mówić i osiągać etapy rozwoju. Jeśli Twoje dziecko ma rodzeństwo, podziel się również informacjami o tym, kiedy osiągnęło swoje kamienie milowe.
• Opis tego, jak Twoje dziecko bawi się i współdziała z innymi dziećmi, rodzeństwem i rodzicami.
• Pytania, które należy zadać lekarza Twojego dziecka, aby jak najlepiej wykorzystać Twój czas.

Ponadto pomocne może być przyniesienie:

• Notatki z wszelkich obserwacji innych dorosłych i opiekunowie, tacy jak opiekunki do dzieci, krewni i nauczyciele. Jeśli Twoje dziecko zostało ocenione przez innych pracowników służby zdrowia lub w ramach programu wczesnej interwencji lub programu szkolnego, przynieś tę ocenę.
• Zapis kamieni milowych w rozwoju dziecka, na przykład książeczka dla niemowląt lub kalendarz dla niemowląt, jeśli mieć.
• Film przedstawiający nietypowe zachowania lub ruchy Twojego dziecka, jeśli takie masz.

Pytania, które należy zadać lekarzowi dziecka, mogą obejmować:

• Jak myślisz, dlaczego moje dziecko ma (lub nie) ma zaburzenia ze spektrum autyzmu?
• Czy istnieje sposób na potwierdzenie diagnozy?
• Jeśli moje dziecko ma cierpisz na zaburzenia ze spektrum autyzmu, czy istnieje sposób, aby stwierdzić, jak poważne jest ono?
• Jakich zmian mogę się spodziewać u mojego dziecka w czasie?
• Jakich specjalnych terapii lub opieki czego potrzebują dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu?
• Ile i jakiego rodzaju regularna opieka medyczna będzie potrzebować mojemu dziecku?
• Jakie wsparcie jest dostępne dla rodzin dzieci ze spektrum autyzmu hm?
• Jak mogę dowiedzieć się więcej o zaburzeniach ze spektrum autyzmu?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty.

Co oczekiwać od lekarza dziecka

Lekarz Twojego dziecka prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Przygotuj się, aby na nie odpowiedzieć, aby zarezerwować czas na omówienie punktów, na których chcesz się skupić. Twój lekarz może zapytać:

• Jakie konkretne zachowania skłoniły Cię dzisiaj do wizyty?
• Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś te objawy u swojego dziecka? Czy inni zauważyli oznaki?
• Czy te zachowania były ciągłe lub sporadyczne?
• Czy Twoje dziecko ma jakieś inne objawy, które mogą wydawać się niezwiązane z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, takie jak problemy żołądkowe?
• Czy wydaje się, że coś złagodzi objawy Twojego dziecka?
• Co, jeśli w ogóle, powoduje pogorszenie objawów?
• Kiedy Twoje dziecko zaczęło się czołgać? Spacerować? Powiedz swoje pierwsze słowo?
• Jakie są ulubione zajęcia Twojego dziecka?
• Jak Twoje dziecko współdziała z Tobą, rodzeństwem i innymi dziećmi? Czy Twoje dziecko interesuje się innymi, nawiązuje kontakt wzrokowy, uśmiecha się lub chce bawić się z innymi?
• Czy Twoje dziecko ma w rodzinie zaburzenia ze spektrum autyzmu, opóźnienia językowe, zespół Retta, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, lub lęk lub inne zaburzenia nastroju?
• Jaki jest plan edukacji Twojego dziecka? Jakie usługi otrzymuje w szkole?