Niedodma

Omówienie

Niedodma (at-uh-LEK-tuh-sis) to całkowite lub częściowe zapadnięcie się całego płuca lub obszaru (płata) płuca. Występuje, gdy maleńkie worki powietrzne (pęcherzyki) w płucach zostaną opróżnione lub prawdopodobnie wypełnione płynem pęcherzykowym.

Niedodma jest jednym z najczęstszych powikłań oddechowych (oddechowych) po operacji. Jest to również możliwe powikłanie innych problemów oddechowych, w tym mukowiscydozy, guzów płuc, urazów klatki piersiowej, płynu w płucach i osłabienia układu oddechowego. Możesz rozwinąć niedodmę, jeśli wdychasz obcy przedmiot.

Niedodma może utrudniać oddychanie, szczególnie jeśli masz już chorobę płuc. Leczenie zależy od przyczyny i ciężkości zapaści.

Objawy

Niedodma może nie być widoczna. Jeśli masz oznaki i objawy, mogą one obejmować:

• Trudności w oddychaniu
• Szybki, płytki oddech
• Świszczący oddech
• Kaszel

Kiedy iść do lekarza

Zawsze natychmiast zgłoś się do lekarza, jeśli masz problemy z oddychaniem. Inne schorzenia oprócz niedodmy mogą powodować trudności w oddychaniu i wymagają dokładnej diagnozy oraz szybkiego leczenia. Jeśli oddychanie staje się coraz trudniejsze, poszukaj pomocy medycznej w nagłych wypadkach.

Przyczyny

Niedodma występuje z powodu zablokowania dróg oddechowych (zator) lub ciśnienia spoza płuc (bez przeszkód).

Znieczulenie ogólne jest częstą przyczyną niedodmy. Zmienia regularny wzorzec oddychania i wpływa na wymianę gazów w płucach, co może powodować opróżnianie worków powietrznych (pęcherzyków płucnych). Niemal każdy, kto ma poważną operację, rozwija pewną ilość niedodmy. Często występuje po operacji bajpasów serca.

Niedodma obturacyjna może być spowodowana wieloma czynnikami, takimi jak:

• Czop śluzowy. Czop śluzu to nagromadzenie śluzu w drogach oddechowych. Zwykle występuje w trakcie i po operacji, ponieważ nie możesz kaszleć. Leki podawane podczas operacji powodują, że oddychasz mniej głęboko, więc w drogach oddechowych gromadzą się normalne wydzieliny. Odsysanie płuc podczas operacji pomaga je oczyścić, ale czasami nadal się gromadzą. Czopy śluzu są również powszechne u dzieci, osób z mukowiscydozą i podczas ciężkich ataków astmy.
• Ciało obce. Niedodma występuje często u dzieci, które wdychały jakiś przedmiot, na przykład orzeszek ziemny lub małą część zabawki, do płuc.
• Guz wewnątrz dróg oddechowych. Nieprawidłowy wzrost może zwężać drogi oddechowe.

Możliwe przyczyny niedodmy bez przeszkód to:

• Uraz. Uraz klatki piersiowej - na przykład w wyniku upadku lub wypadku samochodowego - może spowodować, że unikniesz głębokiego oddychania (z powodu bólu), co może spowodować ucisk płuc.
• Wysięk opłucnowy. Ten stan obejmuje gromadzenie się płynu między tkankami (opłucną) wyściełającymi płuca i wewnętrzną stronę ściany klatki piersiowej.
• Zapalenie płuc. Różne rodzaje zapalenia płuc, infekcja płuc, mogą powodować niedodmę.
• Odma opłucnowa. Powietrze przedostaje się do przestrzeni między płucami a ścianą klatki piersiowej, pośrednio powodując zapadnięcie się części lub całego płuca.
• Blizny tkanki płucnej. Blizny mogą być spowodowane urazem, chorobą płuc lub operacją.
• Guz. Duży guz może naciskać i opróżniać płuco, w przeciwieństwie do blokowania dróg oddechowych.

Czynniki ryzyka

Czynniki zwiększające prawdopodobieństwo wystąpienia niedodmy to:

• Starszy wiek
• Każdy stan utrudniający połykanie
• Zamknięcie w łóżku z rzadkimi zmianami pozycji
• Płuco choroby, takie jak astma, POChP, rozstrzenie oskrzeli lub mukowiscydoza
• Niedawna operacja jamy brzusznej lub klatki piersiowej
• Niedawne znieczulenie ogólne
• Słabe oddychanie (oddechowe) mięśnie spowodowane mięśniami dystrofia, uraz rdzenia kręgowego lub inne schorzenie nerwowo-mięśniowe
• Leki, które mogą powodować spłycenie oddechu
• Ból lub uraz, który może powodować ból kaszlu lub spłycenie oddechu, w tym ból brzucha lub złamanie żeber
• Palenie

Powikłania

Niewielki obszar niedodmy, szczególnie u osoby dorosłej, zwykle można leczyć. Następujące komplikacje mogą wynikać z niedodmy:

• Niskie stężenie tlenu we krwi (hipoksemia). Niedodma utrudnia płucom dotarcie tlenu do pęcherzyków płucnych (pęcherzyków płucnych).
• Zapalenie płuc. Ryzyko zapalenia płuc trwa do ustąpienia niedodmy. Śluz w zapadniętym płucu może prowadzić do infekcji.
• Niewydolność oddechowa. Utrata płata lub całego płuca, szczególnie u niemowlęcia lub osoby z chorobą płuc, może zagrażać życiu.

Zapobieganie

Niedodma u dzieci jest często spowodowane zablokowaniem dróg oddechowych. Aby zmniejszyć ryzyko niedodmy, trzymaj małe przedmioty poza zasięgiem dzieci.

U dorosłych niedodma występuje najczęściej po dużych operacjach. Jeśli masz zaplanowaną operację, porozmawiaj ze swoim lekarzem o strategiach zmniejszenia ryzyka. Niektóre badania sugerują, że określone ćwiczenia oddechowe i trening mięśni mogą zmniejszyć ryzyko niedodmy po pewnych operacjach.

Diagnoza

Badanie lekarskie i prześwietlenie klatki piersiowej mogą wystarczyć do rozpoznania niedodmy. Można jednak wykonać inne testy w celu potwierdzenia diagnozy lub określenia rodzaju lub ciężkości niedodmy. Są to:

• TK. Ponieważ tomografia komputerowa jest bardziej czułą techniką niż prześwietlenie rentgenowskie, czasami może pomóc lepiej wykryć przyczynę i rodzaj niedodmy.
• Oksymetria. Ten prosty test wykorzystuje małe urządzenie umieszczone na jednym z palców w celu zmierzenia poziomu tlenu we krwi. Pomaga określić stopień niedodmy.
• USG klatki piersiowej. Ten nieinwazyjny test może pomóc w odróżnieniu niedodmy, stwardnienia i obrzęku płuc z powodu płynu w workach powietrznych (konsolidacja płuc) i wysięku opłucnowego.
• Bronchoskopia. Elastyczna, oświetlona rurka wprowadzona do gardła pozwala lekarzowi zobaczyć, co może powodować blokadę, na przykład czop śluzowy, guz lub ciało obce. Ta procedura może być również stosowana do usuwania zatorów.

Leczenie

Leczenie niedodmy zależy od przyczyny. Łagodna niedodma może ustąpić bez leczenia. Czasami do rozluźnienia i rozrzedzenia śluzu stosuje się leki. Jeśli stan jest spowodowany blokadą, może być potrzebny zabieg chirurgiczny lub inne zabiegi.

Fizjoterapia klatki piersiowej

Techniki, które pomagają w głębokim oddychaniu po operacji, w celu ponownego rozszerzenia zapadniętej tkanki płucnej, są bardzo ważny. Tych technik najlepiej nauczyć się przed operacją. Obejmują one:

• Wykonywanie ćwiczeń głębokiego oddychania (spirometria zachęty) i używanie urządzenia do wspomagania głębokiego kaszlu może pomóc w usuwaniu wydzielin i zwiększaniu objętości płuc.
• Pozycjonowanie ciała tak, aby głowa znajdowała się poniżej klatki piersiowej (drenaż postawy). Umożliwia to lepsze odprowadzanie śluzu z dna płuc.
• Stukanie w klatkę piersiową nad zapadniętym obszarem w celu rozluźnienia śluzu. Ta technika nazywa się perkusją. Możesz również użyć mechanicznych urządzeń do usuwania śluzu, takich jak kamizelka z wibratorem pulsacyjnym lub instrument ręczny.

Chirurgia

Usunięcie niedrożności dróg oddechowych może być wykonywane przez odsysanie śluzu lub bronchoskopię. Podczas bronchoskopii lekarz delikatnie wprowadza elastyczną rurkę do gardła, aby udrożnić drogi oddechowe.

Jeśli guz powoduje niedodmę, leczenie może obejmować usunięcie lub zmniejszenie guza podczas operacji, z innym rakiem lub bez niego. terapie (chemioterapia lub radioterapia).

Leczenie oddechowe

W niektórych przypadkach może być potrzebna rurka do oddychania.

Ciągłe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (CPAP) może być konieczne. pomocne u niektórych osób, które są zbyt słabe, aby kaszleć i mają niski poziom tlenu (hipoksemię) po operacji.

Przygotowanie do wizyty

O ile nie potrzebujesz pomocy w nagłych wypadkach, prawdopodobnie Zacznij od wizyty u lekarza rodzinnego lub lekarza pierwszego kontaktu. Jednak w niektórych przypadkach, gdy dzwonisz, aby umówić się na wizytę, możesz zostać natychmiast skierowany do specjalisty chorób płuc (pulmonologa).

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

• Zapisz wszelkie objawy, których doświadczasz, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z powodem, dla którego zaplanowałeś spotkanie.
• Uwaga, kiedy objawy zaczęły się i co robiłeś w tym czasie.
• Sporządź listę wszystkich przyjmowanych leków, witamin i suplementów.
• Zabierz ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, wizyta, jeśli to możliwe, aby pomóc Ci zapamiętać wszystko, co zostało powiedziane.
• Zapisz pytania do lekarza.

Pytania, które należy zadać lekarzowi.

• Co prawdopodobnie powoduje moje objawy lub stan?
• Jakich testów potrzebuję?
• Jakie leczenie zalecasz?
• Jakie mam możliwości leczenia?
• Mam inne schorzenia. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
• Czy są jakieś ograniczenia dotyczące diety lub aktywności?
• Czy masz broszury lub inne materiały drukowane, które mogę zabrać ze sobą do domu?
• Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty, jeśli czegoś nie rozumiesz lub potrzebujesz więcej informacji.

Czego można oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań, w tym:

• Kiedy zacząłeś mieć objawy?
• Czy zawsze masz objawy, czy też przychodzą i idź?
• Jak poważne są twoje objawy?
• Czy miałeś gorączkę?
• Co, jeśli w ogóle, poprawia ci samopoczucie?
• Co, jeśli w ogóle, pogarsza twoje objawy?