Zaburzenia lękowe

Omówienie

Od czasu do czasu odczuwanie lęku jest normalną częścią życia. Jednak osoby z zaburzeniami lękowymi często mają intensywny, nadmierny i uporczywy niepokój i strach przed codziennymi sytuacjami. Często zaburzenia lękowe obejmują powtarzające się epizody nagłego uczucia intensywnego lęku i strachu lub przerażenia, które osiągają szczyt w ciągu kilku minut (ataki paniki).

Te uczucia niepokoju i paniki przeszkadzają w codziennych czynnościach, są trudne do kontrolowania , są nieproporcjonalne do rzeczywistego zagrożenia i mogą trwać długo. Możesz unikać miejsc lub sytuacji, aby zapobiec tym uczuciom. Objawy mogą pojawić się w dzieciństwie lub w wieku nastoletnim i trwać w wieku dorosłym.

Przykłady zaburzeń lękowych obejmują zespół lęku uogólnionego, zespół lęku społecznego (fobia społeczna), fobie specyficzne i zespół lęku separacyjnego. Możesz mieć więcej niż jedno zaburzenie lękowe. Czasami lęk jest spowodowany stanem chorobowym wymagającym leczenia.

Niezależnie od tego, jaką masz formę lęku, leczenie może pomóc.

Objawy

Typowe oznaki i objawy lęku obejmują :

• Uczucie nerwowości, niepokoju lub napięcia
• Poczucie zbliżającego się niebezpieczeństwa, paniki lub zagłady
• Przyspieszone tętno
• Szybki oddech (hiperwentylacja)
• Pocenie się
• Drżenie
• Uczucie osłabienia lub zmęczenia
• Problemy z koncentracją lub myśleniem o czymkolwiek innym niż obecne zmartwienie
• Problemy ze snem
• Doświadczanie problemów żołądkowo-jelitowych (GI)
• Trudności w kontrolowaniu zmartwień
• Chęć unikania rzeczy które wywołują niepokój

Istnieje kilka rodzajów zaburzeń lękowych:

• Agorafobia (ag-uh-ruh-FOE-be-uh) to rodzaj lęku zaburzenie, w którym się boisz i często unikasz miejsc lub sytuacji, które m. in może wywołać panikę i sprawić, że poczujesz się uwięziony, bezradny lub zawstydzony.
• Zaburzenie lękowe spowodowane stanem chorobowym obejmuje objawy intensywnego lęku lub paniki, które są bezpośrednio spowodowane problemem ze zdrowiem fizycznym.
• Zespół lęku uogólnionego obejmuje uporczywy i nadmierny lęk oraz martwienie się czynnościami lub wydarzeniami - nawet zwykłymi, rutynowymi problemami. Zmartwienie jest nieproporcjonalne do rzeczywistych okoliczności, jest trudne do kontrolowania i wpływa na samopoczucie fizyczne. Często występuje wraz z innymi zaburzeniami lękowymi lub depresją.
• Zespół lęku napadowego to powtarzające się epizody nagłego uczucia intensywnego lęku i strachu lub przerażenia, które osiągają szczyt w ciągu kilku minut (ataki paniki). Możesz mieć uczucie zbliżającego się zagłady, duszności, bólu w klatce piersiowej lub szybkiego, trzepoczącego lub walącego serca (kołatanie serca). Te ataki paniki mogą prowadzić do martwienia się o to, że mogą się powtórzyć lub do unikania sytuacji, w których się wydarzyły.
• Mutyzm wybiórczy to konsekwentna niezdolność dzieci do mówienia w pewnych sytuacjach, takich jak szkoła, nawet jeśli mogą mówić w innych sytuacjach, na przykład w domu z bliskimi członkami rodziny. Może to przeszkadzać w szkole, pracy i funkcjonowaniu społecznym.
• Lęk przed separacją to zaburzenie w dzieciństwie charakteryzujące się lękiem nadmiernym dla poziomu rozwoju dziecka i związanym z separacją od rodziców lub innych osób pełniących role rodzicielskie.
• Fobia społeczna (fobia społeczna) obejmuje wysoki poziom lęku, strachu i unikania sytuacji społecznych z powodu uczucia zażenowania, samoświadomości i obawy przed oceną lub negatywnym postrzeganiem przez innych.
• Specyficzne fobie charakteryzują się dużym niepokojem, gdy jesteś narażony na określony obiekt lub sytuację i chęć uniknięcia tego. Fobie wywołują ataki paniki u niektórych osób.
• Zaburzenie lękowe wywołane substancjami psychoaktywnymi charakteryzuje się objawami intensywnego lęku lub paniki, które są bezpośrednim wynikiem nadużywania narkotyków, przyjmowania leków, narażenia na toksyczne substancje lub narkotyki.
• Inne określone zaburzenie lękowe i nieokreślone zaburzenie lękowe to terminy określające lęk lub fobie, które nie spełniają dokładnych kryteriów żadnych innych zaburzeń lękowych, ale są na tyle istotne, że są niepokojące i uciążliwe.

Kiedy iść do lekarza

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli:

• Czujesz, że za bardzo się martwisz i przeszkadza to w pracy, związkach lub inne aspekty twojego życia
• Twój strach, zmartwienie lub niepokój denerwują Cię i są trudne do kontrolowania
• Czujesz się przygnębiony, masz problemy z alkoholem lub narkotykami lub masz inne problemy psychiczne obawy wraz z lękiem
• Myślisz, że Twój lęk może być powiązany z problemami ze zdrowiem fizycznym
• Masz myśli lub zachowania samobójcze - jeśli tak jest, natychmiast poszukaj pomocy w nagłych wypadkach

Twoje zmartwienia mogą nie zniknąć same, a jeśli nie będziesz szukać pomocy, z czasem mogą się pogorszyć. Skontaktuj się z lekarzem lub lekarzem, zanim Twój niepokój się pogorszy. Łatwiej jest leczyć, jeśli otrzymasz pomoc wcześnie.

Przyczyny

Przyczyny zaburzeń lękowych nie są w pełni poznane. Doświadczenia życiowe, takie jak traumatyczne wydarzenia, wydają się wywoływać zaburzenia lękowe u osób, które są już podatne na lęk. Dziedziczne cechy również mogą być czynnikiem.

Przyczyny medyczne

W przypadku niektórych osób lęk może być powiązany z podstawowym problemem zdrowotnym. W niektórych przypadkach oznaki i objawy lęku są pierwszymi oznakami choroby. Jeśli twój lekarz podejrzewa, że ​​twój lęk może mieć podłoże medyczne, może zlecić badania w celu wykrycia oznak problemu.

Przykłady problemów zdrowotnych, które mogą być powiązane z lękiem:

• Choroby serca
• Cukrzyca
• Problemy z tarczycą, takie jak nadczynność tarczycy
• Choroby układu oddechowego, takie jak przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) i astma
• Nadużywanie lub odstawianie narkotyków
• Odstawienie alkoholu, leków przeciwlękowych (benzodiazepiny) lub innych leków
• Przewlekły ból lub zespół jelita drażliwego
• Rzadkie guzy, które wytwarzają określone hormony walki lub ucieczki

Czasami niepokój może być efektem ubocznym niektórych leków.

Możliwe, że Twój niepokój może być spowodowany podstawowy stan chorobowy, jeśli:

• Nie masz żadnych krewnych (takich jak rodzic lub rodzeństwo) z zaburzeniami lękowymi
• Nie miałeś lęku zaburzenie jako dziecko
• Nie unikasz pewnych rzeczy lub sytuacji z powodu niepokoju
• Masz nagłe wystąpienie niepokoju, który wydaje się niezwiązany z wydarzeniami życiowymi i nie miałeś wcześniejszej historii lęku

Czynniki ryzyka

Czynniki te mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń lękowych:

• Trauma. Dzieci, które doświadczyły przemocy lub traumy lub były świadkami traumatycznych wydarzeń, są bardziej narażone na rozwój zaburzeń lękowych w pewnym momencie życia. Dorośli, którzy doświadczyli traumatycznego wydarzenia, również mogą rozwinąć zaburzenia lękowe.
• Stres spowodowany chorobą. Stan zdrowia lub poważna choroba mogą powodować poważne obawy o takie kwestie, jak leczenie i przyszłość.
• Narastanie stresu. Duże wydarzenie lub nagromadzenie mniejszych stresujących sytuacji życiowych może wywołać nadmierny niepokój - na przykład śmierć w rodzinie, stres w pracy lub ciągłe martwienie się o finanse.
• Osobowość. Osoby z określonymi typami osobowości są bardziej podatne na zaburzenia lękowe niż inne.
• Inne zaburzenia psychiczne. Osoby z innymi zaburzeniami psychicznymi, takimi jak depresja, często mają również zaburzenia lękowe.
• Posiadanie krewnych z zaburzeniami lękowymi. Zaburzenia lękowe mogą występować w rodzinie.
• Narkotyki lub alkohol. Nadużywanie lub odstawianie narkotyków lub alkoholu może wywoływać lub nasilać lęk.

Powikłania

Posiadanie zaburzeń lękowych nie tylko powoduje, że się martwisz. Może również prowadzić do innych stanów psychicznych i fizycznych, takich jak:

• Depresja (która często występuje z zaburzeniami lękowymi) lub innych zaburzeń psychicznych, lub je pogarszać.
• Nadużywanie środków odurzających
• Problemy ze snem (bezsenność)
• Problemy z trawieniem lub jelitami
• Bóle głowy i przewlekłe bóle
• Izolacja społeczna
• Problemy w szkole lub pracy
• Niska jakość życia
• Samobójstwo

Zapobieganie

Nie ma możliwości przewidzieć na pewno, co wywoła u kogoś zaburzenie lękowe, ale możesz podjąć kroki, aby zmniejszyć wpływ objawów, jeśli jesteś niespokojny:

• Uzyskaj pomoc wcześnie. Lęk, podobnie jak wiele innych chorób psychicznych, może być trudniejszy do wyleczenia, jeśli zaczekasz.
• Pozostań aktywny. Bierz udział w zajęciach, które sprawiają ci przyjemność i które sprawiają, że czujesz się dobrze. Ciesz się interakcjami społecznymi i opiekuńczymi związkami, które mogą zmniejszyć Twoje zmartwienia.
• Unikaj używania alkoholu i narkotyków. Alkohol i narkotyki mogą wywoływać lub nasilać niepokój. Jeśli jesteś uzależniony od którejkolwiek z tych substancji, rzucenie palenia może wywołać niepokój. Jeśli nie możesz sam rzucić palenia, udaj się do lekarza lub znajdź grupę wsparcia, która Ci pomoże.

Diagnoza

Możesz zacząć od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu, aby dowiedzieć się, czy Twój niepokój może mieć związek ze zdrowiem fizycznym. Może on sprawdzić, czy nie występują objawy choroby, która może wymagać leczenia.

Jednak jeśli odczuwasz silny lęk, może być konieczna wizyta u specjalisty zdrowia psychicznego. Psychiatra to lekarz specjalizujący się w diagnozowaniu i leczeniu chorób psychicznych. Psycholog i niektórzy inni specjaliści zajmujący się zdrowiem psychicznym mogą zdiagnozować lęk i zapewnić poradnictwo (psychoterapię).

Aby pomóc zdiagnozować zaburzenie lękowe, lekarz psychiatryczny może:

• Przeprowadzić ocenę psychologiczną. Obejmuje to omówienie swoich myśli, uczuć i zachowań, aby pomóc ustalić diagnozę i sprawdzić, czy nie występują związane z nią komplikacje. Zaburzenia lękowe często występują razem z innymi problemami ze zdrowiem psychicznym - takimi jak depresja lub nadużywanie substancji psychoaktywnych - co może utrudniać diagnozę.
• Porównaj swoje objawy z kryteriami w DSM-5. Wielu lekarzy używa kryteriów zawartych w Diagnostycznym i statystycznym podręczniku zaburzeń psychicznych (DSM-5), opublikowanym przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne, do diagnozowania zaburzeń lękowych.

Leczenie

Dwie główne metody leczenia zaburzeń lękowych to psychoterapia i leki. Możesz odnieść największe korzyści z połączenia tych dwóch. Może zająć trochę prób i błędów, aby odkryć, które metody leczenia są dla Ciebie najlepsze.

Psychoterapia

Psychoterapia, znana również jako psychoterapia lub poradnictwo psychologiczne, polega na współpracy z terapeutą w celu zmniejszenia niepokoju objawy. Może być skuteczną metodą leczenia lęku.

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) jest najskuteczniejszą formą psychoterapii zaburzeń lękowych. Ogólnie rzecz biorąc, terapia krótkoterminowa, CBT skupia się na nauczeniu cię określonych umiejętności, aby złagodzić objawy i stopniowo powrócić do czynności, których unikałeś z powodu niepokoju.

CBT obejmuje terapię ekspozycyjną, w której stopniowo napotykasz przedmiot lub sytuacja, która wywołuje niepokój, dzięki czemu nabierasz pewności, że możesz sobie poradzić z daną sytuacją i objawami lęku.

Leki

Do złagodzenia objawów stosuje się kilka rodzajów leków, w zależności od rodzaj zaburzeń lękowych, które masz i czy masz inne problemy ze zdrowiem psychicznym lub fizycznym. Na przykład:

• Niektóre leki przeciwdepresyjne są również stosowane w leczeniu zaburzeń lękowych.
• Można przepisać lek przeciwlękowy zwany buspironem.
• W ograniczonym zakresie W pewnych okolicznościach lekarz może przepisać inne rodzaje leków, takie jak środki uspokajające, zwane także benzodiazepinami lub beta-blokerami. Te leki służą do krótkotrwałego łagodzenia objawów lęku i nie są przeznaczone do długotrwałego stosowania.

Porozmawiaj z lekarzem o korzyściach, ryzyku i możliwych skutkach ubocznych leków.

Badania kliniczne

Styl życia i domowe sposoby

Chociaż większość osób z zaburzeniami lękowymi potrzebuje psychoterapii lub leków, aby opanować lęk, zmiany stylu życia również mogą mieć znaczenie. Oto, co możesz zrobić:

• Utrzymuj aktywność fizyczną. Opracuj rutynę, abyś był aktywny fizycznie przez większość dni w tygodniu. Ćwiczenia są potężnym środkiem zmniejszającym stres. Może poprawić nastrój i pomóc zachować zdrowie. Zacznij powoli i stopniowo zwiększaj ilość i intensywność swoich zajęć.
• Unikaj alkoholu i narkotyków. Substancje te mogą powodować lub nasilać niepokój. Jeśli nie możesz sam rzucić palenia, udaj się do lekarza lub znajdź grupę wsparcia, która Ci pomoże.
• Rzuć palenie i ogranicz lub przestań pić napoje zawierające kofeinę. Zarówno nikotyna, jak i kofeina mogą nasilać lęk.
• Stosuj metody radzenia sobie ze stresem i techniki relaksacyjne. Techniki wizualizacji, medytacja i joga to przykłady technik relaksacyjnych, które mogą złagodzić niepokój.
• Niech sen będzie priorytetem. Rób, co możesz, aby upewnić się, że śpisz wystarczająco dużo, aby czuć się wypoczętym. Jeśli nie śpisz dobrze, skontaktuj się z lekarzem.
• Odżywiaj się zdrowo. Zdrowe odżywianie - takie jak skupianie się na warzywach, owocach, produktach pełnoziarnistych i rybach - może wiązać się ze zmniejszeniem niepokoju, ale potrzebne są dalsze badania.

Medycyna alternatywna

Kilka Ziołowe środki lecznicze badano jako leczenie lęku, ale potrzeba więcej badań, aby zrozumieć ryzyko i korzyści. Ziołowe i suplementy diety nie są monitorowane przez Food and Drug Administration (FDA) w taki sam sposób, jak leki. Nie zawsze możesz mieć pewność, co otrzymujesz i czy jest to bezpieczne. Niektóre z tych suplementów mogą kolidować z lekami na receptę lub powodować niebezpieczne interakcje.

Przed zażyciem preparatów ziołowych lub suplementów diety porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby upewnić się, że są one bezpieczne dla Ciebie i nie będą wchodzić w interakcje z żadnymi lekami bierzesz.

Radzenie sobie i wsparcie

Oto co możesz zrobić, aby poradzić sobie z zaburzeniem lękowym:

• Dowiedz się więcej o swoim zaburzeniu. Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub specjalistą zdrowia psychicznego. Dowiedz się, co może być przyczyną Twojego konkretnego stanu i jakie zabiegi mogą być dla Ciebie najlepsze. Zaangażuj rodzinę i przyjaciół i poproś o ich wsparcie.
• Trzymaj się planu leczenia. Weź leki zgodnie z zaleceniami. Zachowaj spotkania terapeutyczne i wykonuj wszystkie zadania, które może zlecić Ci terapeuta. Konsekwencja może mieć duże znaczenie, zwłaszcza jeśli chodzi o przyjmowanie leków.
• Podejmij działanie. Dowiedz się, co wywołuje Twój niepokój lub stres. Przećwicz strategie, które opracowałeś ze swoim lekarzem, aby być przygotowanym na radzenie sobie z niepokojącymi uczuciami w takich sytuacjach.
• Prowadź dziennik. Śledzenie swojego życia osobistego może pomóc Tobie i Twojemu lekarzowi psychiatrycznemu zidentyfikować, co powoduje u Ciebie stres i co wydaje się poprawiać Twoje samopoczucie.
• Dołącz do grupy wsparcia lękowego. Pamiętaj, że nie jesteś sam. Grupy wsparcia oferują współczucie, zrozumienie i wspólne doświadczenia. National Alliance on Mental Illness oraz Anxiety and Depression Association of America dostarczają informacji na temat znajdowania wsparcia.
• Naucz się technik zarządzania czasem. Możesz zmniejszyć niepokój, ucząc się, jak uważnie zarządzać swoim czasem i energią.
• Uspołecznianie. Nie pozwól, aby zmartwienia izolowały Cię od bliskich osób lub czynności.
• Przerwij ten cykl. Kiedy czujesz niepokój, wybierz się na energiczny spacer lub zagłęb się w hobby, aby odciągnąć umysł od zmartwień.

Przygotowanie do wizyty

Możesz zacząć od zobaczenia Twojego lekarza pierwszego kontaktu. Może skierować Cię do specjalisty zdrowia psychicznego.

Co możesz zrobić

Przed wizytą zrób listę:

• objawy lęku. Zwróć uwagę, kiedy się pojawiają, czy wydaje się, że coś je poprawia, czy gorzej, i jak bardzo wpływają na Twoje codzienne czynności i interakcje.
• Co powoduje stres. Uwzględnij wszelkie poważne zmiany w życiu lub stresujące wydarzenia, z którymi ostatnio miałeś do czynienia. Zanotuj także wszelkie traumatyczne doświadczenia, które miałeś w przeszłości lub jako dziecko.
• Wszelkie rodzinne problemy ze zdrowiem psychicznym. Zwróć uwagę, czy Twoi rodzice, dziadkowie, rodzeństwo lub dzieci zmagali się z jakimikolwiek problemami ze zdrowiem psychicznym.
• Wszelkie inne problemy zdrowotne, które masz. Uwzględnij zarówno schorzenia fizyczne, jak i problemy ze zdrowiem psychicznym.
• Wszystkie przyjmowane leki. Uwzględnij leki, witaminy, zioła lub inne suplementy oraz dawki.
• Pytania, które należy zadać lekarzowi, aby jak najlepiej wykorzystać wizytę.

Kilka podstawowych pytań do zapytaj lekarza:

• Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna mojego niepokoju?
• Czy są inne możliwe sytuacje, problemy psychologiczne lub problemy ze zdrowiem fizycznym, które mogą powodować lub pogarszać mój niepokój?
• Czy potrzebuję jakichś testów?
• Czy powinienem udać się do psychiatry, psychologa lub innego lekarza psychiatrycznego?
• Jaki rodzaj terapii może mi pomóc?
• Czy leki pomogłyby? Jeśli tak, czy istnieje alternatywa dla przepisywanego leku?
• Czy oprócz leczenia są jakieś kroki, które mogę podjąć w domu, które mogą pomóc?
• Czy masz jakieś materiały edukacyjne, które mogę mieć? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza.

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań, takich jak:

• Jakie są Twoje objawy i jak poważne są? Jak wpływają one na Twoją zdolność do funkcjonowania?
• Czy kiedykolwiek miałeś atak paniki?
• Czy unikasz pewnych rzeczy lub sytuacji, ponieważ wywołują u Ciebie lęk?
• Czy uczucie niepokoju było sporadyczne lub ciągłe?
• Kiedy po raz pierwszy zacząłeś zauważać swoje uczucie niepokoju?
• Czy coś szczególnego wydaje się wywoływać lub pogarszać niepokój?
• Co, jeśli cokolwiek, wydaje się poprawiać twoje uczucie niepokoju?
• Jakie traumatyczne doświadczenia miałeś ostatnio lub w przeszłości?
• Co, jeśli w ogóle , choroby fizyczne lub psychiczne?
• Czy zażywasz jakieś leki na receptę?
• Czy regularnie pijesz alkohol lub używasz narkotyków rekreacyjnie?
• Czy masz krewnych, którzy odczuwają lęk lub inne choroby psychiczne, takie jak depresja?

Przygotowanie i przewidywanie pytań pomoże Ci maksymalnie wykorzystać czas.