Wąglik

Omówienie

Wąglik to rzadka, ale poważna choroba wywoływana przez bakterię przetrwalnikową Bacillus anthracis. Wąglik atakuje głównie zwierzęta gospodarskie i zwierzynę łowną. Ludzie mogą zarazić się poprzez bezpośredni lub pośredni kontakt z chorymi zwierzętami.

Nie ma dowodów na to, że wąglik jest przenoszony z człowieka na człowieka, ale możliwe jest, że zmiany skórne wąglika mogą być zaraźliwe przez bezpośredni kontakt lub kontakt z zanieczyszczony przedmiot (fomite). Zwykle bakterie wąglika dostają się do organizmu przez ranę na skórze. Możesz również zarazić się jedząc skażone mięso lub wdychając zarodniki.

Oznaki i objawy, które zależą od sposobu zakażenia, mogą obejmować owrzodzenia skóry, wymioty i wstrząs. Szybkie leczenie antybiotykami może wyleczyć większość zakażeń wąglikiem. Wąglik wziewny jest trudniejszy do leczenia i może być śmiertelny.

Wąglik występuje bardzo rzadko w krajach rozwiniętych. Jednak choroba pozostaje niepokojąca, ponieważ bakterie były używane w atakach bioterroryzmu w Stanach Zjednoczonych.

Objawy

Istnieją cztery powszechne drogi zakażenia wąglikiem, z których każda ma inne objawy i objawy. W większości przypadków objawy pojawiają się w ciągu sześciu dni po kontakcie z bakteriami. Jednak możliwe jest, że objawy wąglika wziewnego pojawią się po ponad sześciu tygodniach.

Wąglik skórny

Wąglik skórny (skórny) wnika do organizmu przez skórę, zwykle przez skaleczenie lub inny ból. To zdecydowanie najczęstsza droga choroby. Jest też najłagodniejsza. Przy odpowiednim leczeniu wąglik skórny rzadko kończy się śmiercią. Oznaki i objawy obejmują:

• Wypukły, swędzący guzek przypominający ukąszenie owada, który szybko przekształca się w bezbolesną ranę z czarnym środkiem.
• Obrzęk bolących i pobliskich węzłów chłonnych
• Czasami objawy grypopodobne, w tym gorączka i ból głowy

Wąglik żołądkowo-jelitowy

Infekcja wąglikiem żołądkowo-jelitowym jest wynikiem spożycia niedogotowanego mięsa zakażonego zwierzęcia . Może wpływać na przewód pokarmowy od gardła do okrężnicy. Oznaki i objawy obejmują:

• Nudności
• Wymioty
• Ból brzucha
• Ból głowy
• Utrata apetyt
• Gorączka
• Ciężka, krwawa biegunka w późniejszych stadiach choroby
• Ból gardła i trudności w połykaniu
• Obrzęk szyi

Wąglik wziewny

Wąglik wziewny rozwija się, gdy wdychasz zarodniki wąglika. Jest to najbardziej śmiertelna postać choroby i często kończy się śmiercią, nawet po leczeniu. Początkowe oznaki i objawy obejmują:

• Objawy grypopodobne utrzymujące się przez kilka godzin lub dni, takie jak ból gardła, niewielka gorączka, zmęczenie i bóle mięśni.
• Łagodny dyskomfort w klatce piersiowej
• Zadyszka
• Kaszel z krwią
• Bolesne przełykanie
• Wysoka gorączka
• Kłopoty z oddychaniem
• Wstrząs - ostry stan chorobowy obejmujący zapaść układu krążenia
• Zapalenie opon mózgowych

Wąglik iniekcyjny

Ta niedawno zidentyfikowana droga zakażenia wąglikiem dotychczas zgłaszano tylko w Europie. Jest zakontraktowany przez wstrzykiwanie nielegalnych narkotyków. Początkowe oznaki i objawy obejmują:

• Zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia (bez obszaru, który zmienia się w czarny)
• Znaczny obrzęk
• Wstrząs
• Niewydolność wielonarządowa

Kiedy iść do lekarza

Wiele powszechnych chorób zaczyna się objawami przypominającymi grypę. Prawdopodobieństwo, że ból gardła i bóle mięśni są spowodowane wąglikiem, są bardzo małe.

Jeśli myślisz, że mogłeś zostać narażony - na przykład jeśli pracujesz w środowisku, w którym może wystąpić wąglik - zobacz natychmiast lekarza w celu oceny i opieki. Jeśli objawy przedmiotowe i podmiotowe zaburzenia wystąpią po kontakcie ze zwierzętami lub produktami pochodzenia zwierzęcego w częściach świata, w których często występuje wąglik, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Wczesna diagnoza i leczenie są kluczowe.

Przyczyny

Zarodniki wąglika są tworzone przez bakterie wąglika, które występują naturalnie w glebie w większości części świata. Zarodniki mogą pozostawać w stanie uśpienia przez lata, aż znajdą drogę do żywiciela. Typowymi żywicielami wąglika są dzikie lub domowe zwierzęta, takie jak owce, bydło, konie i kozy.

Chociaż wąglik jest rzadki w Stanach Zjednoczonych, nadal występuje powszechnie w krajach rozwijających się, w miejscach takich jak Ameryka Środkowa i Ameryka Południowa, Afryka Subsaharyjska, Azja Środkowa i Azja Południowo-Zachodnia, Europa Południowa i Europa Wschodnia oraz Karaiby.

Większość przypadków wąglika u ludzi występuje w wyniku narażenia na zakażone zwierzęta, ich mięso lub skóry . W Stanach Zjednoczonych u kilku osób rozwinęło się wąglik podczas wytwarzania tradycyjnych afrykańskich bębnów ze skór zarażonych zwierząt.

Jednym z nielicznych znanych przypadków przenoszenia wirusa bez zwierząt był atak bioterroryzmu, który miał miejsce w Stanach Zjednoczonych w 2001 roku. U dwudziestu dwóch osób zachorowało na wąglika po kontakcie z zarodnikami przesłanymi pocztą, a pięć z zakażonych zmarło.

Niedawno, podczas dwóch oddzielnych epidemii, użytkownicy heroiny w Europie zarazili się wąglikiem poprzez wstrzyknięcie nielegalnych narkotyków. W sumie zginęło 40 osób. Heroina sprzedawana w Europie prawdopodobnie pochodzi z obszarów, w których naturalnie występujący wąglik jest bardziej powszechny.

Czynniki ryzyka

Aby zarazić się wąglikiem, musisz mieć bezpośredni kontakt z zarodnikami wąglika. Jest to bardziej prawdopodobne, jeśli:

• Jesteś w wojsku i przebywasz na obszarze o wysokim ryzyku narażenia na wąglika
• Pracujesz z wąglikiem w warunkach laboratoryjnych
• Pracuj ze skórami zwierząt, futrami lub wełną z obszarów o wysokiej częstości występowania wąglika
• Pracuj w weterynarii, zwłaszcza jeśli zajmujesz się zwierzętami hodowlanymi.
• Zajmuj się zwierzętami łownymi lub je ubieraj - chociaż wąglik występuje rzadko w Stanach Zjednoczonych, sporadycznie zdarzają się ogniska u bydła domowego i dzikich zwierząt, takich jak jelenie.
• Wstrzyknąć nielegalne narkotyki, takie jak heroina

Powikłania

Najpoważniejsze powikłania wąglika to:

• Twój organizm nie jest w stanie normalnie reagować na infekcję, co prowadzi do uszkodzenia układów wielonarządowych (posocznica)
• Zapalenie błon i płynu pokrywającego mózg i rdzeń kręgowy, prowadzące do masywnego krwawienia (krwotoczne zapalenie opon mózgowych) i śmierci.

Zapobieganie

Aby zapobiec zakażeniu po narażone na działanie przetrwalników wąglika, Centers for Disease Control and Prevention zaleca:

• 60-dniowe leczenie antybiotykami - cyprofloksacyna, doksycyklina i lewofloksacyna są zatwierdzone dla dorosłych i dzieci
• Seria trzech dawek szczepionki przeciw wąglikowi
• W niektórych przypadkach leczenie przeciwciałami monoklonalnymi - raksibakumabem i obiltoxaksymabem

Szczepionka przeciw wąglikowi

Szczepionka przeciw wąglikowi jest dostępna dla określonych grup osób. Szczepionka nie zawiera żywych bakterii i nie może prowadzić do infekcji. Jednak szczepionka może powodować skutki uboczne, od bolesności w miejscu wstrzyknięcia po bardziej poważne reakcje alergiczne.

Szczepionka nie jest przeznaczona dla ogółu społeczeństwa. Zamiast tego jest zarezerwowana dla personelu wojskowego, naukowców pracujących z wąglikiem i osób wykonujących inne zawody wysokiego ryzyka.

Unikanie zakażonych zwierząt

Jeśli mieszkasz lub podróżujesz w kraju, w którym wąglik jest powszechny a zwierzęta hodowlane nie są rutynowo szczepione, należy unikać kontaktu ze zwierzętami i skórami zwierząt w jak największym stopniu. Unikaj również jedzenia mięsa, które nie zostało odpowiednio ugotowane.

Nawet w krajach rozwiniętych ważne jest, aby obchodzić się z każdym martwym zwierzęciem ostrożnie i zachować środki ostrożności podczas pracy z importowanymi skórami, futrem lub wełną lub ich przetwarzania.

Diagnoza

Twój lekarz zapyta Cię, jaką pracę wykonujesz, wraz z innymi pytaniami w celu określenia prawdopodobieństwa że byłeś narażony na wąglika. Najpierw będzie chciał wykluczyć inne, bardziej powszechne stany, które mogą powodować objawy, takie jak grypa (grypa) lub zapalenie płuc.

Testy

Możesz mieć szybki test grypowy, aby szybko zdiagnozować przypadek grypy. Jeśli wyniki innych testów są negatywne, możesz przeprowadzić dalsze testy w celu wykrycia wąglika, takie jak:

• Testy skórne. Próbkę płynu z podejrzanej zmiany na skórze lub niewielką próbkę tkanki (biopsja) można zbadać w laboratorium pod kątem objawów skórnego wąglika.
• Badania krwi. Możesz pobrać niewielką ilość krwi, która zostanie sprawdzona w laboratorium pod kątem bakterii wąglika.
• Prześwietlenie klatki piersiowej lub tomografia komputerowa (CT). Twój lekarz może poprosić o prześwietlenie klatki piersiowej lub tomografię komputerową, aby pomóc zdiagnozować wąglika wziewnego.
• Badanie stolca. Aby zdiagnozować wąglika przewodu pokarmowego, lekarz może sprawdzić próbkę stolca pod kątem obecności bakterii wąglika.
• Nakłucie lędźwiowe (nakłucie lędźwiowe). W tym teście lekarz wprowadza igłę do kanału kręgowego i pobiera niewielką ilość płynu. Nakłucie lędźwiowe jest zalecane za każdym razem, gdy lekarze podejrzewają wąglika układowego - wąglika innego niż skórny - ze względu na możliwość zapalenia opon mózgowych.

Leczenie

Standardowym leczeniem wąglika jest antybiotyk, taki jak cyprofloksacyna (Cipro), doksycyklina (wibramycyna) lub lewofloksacyna. To, który pojedynczy antybiotyk lub kombinacja antybiotyków oraz długość leczenia będą dla Ciebie najskuteczniejsze, zależy od tego, jak zostałeś zarażony wąglikiem, od wieku, ogólnego stanu zdrowia i innych czynników. Leczenie jest najskuteczniejsze, gdy zostanie rozpoczęte tak szybko, jak to możliwe.

Od ataków w Stanach Zjednoczonych w 2001 roku naukowcy opracowali terapie przeciwtoksynowe - raksibakumab i obiltoxaximab - stosowane w przypadku wąglika wziewnego. Zamiast zwalczać bakterie wywołujące chorobę, leki te pomagają wyeliminować toksyny spowodowane infekcją. Immunoglobulinę przeciw wąglikowi można również stosować do neutralizacji toksyn. Leki te są podawane jako dodatek do antybiotyków i są dostępne dla lekarzy za pośrednictwem amerykańskich ośrodków kontroli i zapobiegania chorobom.

Niektóre przypadki wąglika dożylnego zostały z powodzeniem wyleczone poprzez chirurgiczne usunięcie zakażonej tkanki.

Chociaż niektóre przypadki wąglika reagują na antybiotyki, zaawansowana postać wąglika wziewnego może nie reagować. W późniejszych stadiach choroby bakterie często wytwarzają więcej toksyn, niż leki są w stanie wyeliminować.

Oprócz antybiotyków, osoby z wąglikiem mogą być leczone intensywną terapią wspomagającą, w tym respiratorami, płynami i lekami zmniejszającymi ciśnienie naczynia krwionośne i podwyższają ciśnienie krwi (leki wazopresyjne).

Przygotowanie do wizyty

Objawy wąglika często pojawiają się nagle i mogą być bardzo poważne. Jeśli wiesz, że byłeś narażony na wąglika lub jeśli wystąpiły u Ciebie objawy po możliwym narażeniu, natychmiast udaj się na pogotowie.

Jeśli masz czas przed wyjazdem:

• Zapisz wszelkie objawy, których doświadczasz, w tym te, które wydają się niezwiązane z narażeniem na wąglika.
• Zapisz kluczowe informacje osobiste. Czy ostatnio podróżowałeś do części świata, w której wąglik występuje endemicznie? Czy jesteś narażony na kontakt z żywym inwentarzem, zwierzyną łowną lub skórą zwierząt w swojej pracy lub hobby?
• Zrób listę wszystkich przyjmowanych leków, witamin i suplementów.
• Weź rodzinę jeśli to możliwe, członek lub przyjaciel. Czasami może być trudno przypomnieć sobie informacje podane w szpitalu lub podczas wizyty. Ktoś, kto ci towarzyszy, może pamiętać o czymś, co przeoczyłeś lub zapomniałeś.
• Zapisz pytania, które chcesz zadać swojemu lekarzowi. Na przykład, jeśli zdiagnozowano wąglika, będziesz chciał poznać drogę zakażenia, proponowane leczenie i rokowania.