Zaburzenia adaptacyjne

Omówienie

Zaburzenia adaptacyjne to schorzenia związane ze stresem. Doświadczasz większego stresu niż normalnie oczekiwano by w odpowiedzi na stresujące lub nieoczekiwane wydarzenie, a stres powoduje poważne problemy w twoich relacjach, w pracy lub w szkole.

Problemy w pracy, wyjazd do szkoły, choroba, śmierć bliskiego członka rodziny lub dowolne zmiany w życiu mogą wywołać stres. W większości przypadków ludzie dostosowują się do takich zmian w ciągu kilku miesięcy. Ale jeśli masz zaburzenie adaptacyjne, nadal masz reakcje emocjonalne lub behawioralne, które mogą przyczyniać się do poczucia lęku lub depresji.

Nie musisz jednak radzić sobie sam. Leczenie może być krótkie i prawdopodobnie pomoże Ci odzyskać równowagę emocjonalną.

Objawy

Oznaki i objawy zależą od rodzaju zaburzenia adaptacyjnego i mogą się różnić w zależności od osoby. Doświadczasz większego stresu niż normalnie oczekiwano by w odpowiedzi na stresujące wydarzenie, a stres powoduje poważne problemy w Twoim życiu.

Zaburzenia adaptacyjne wpływają na to, jak się czujesz i myślisz o sobie i świecie, a także mogą wpływać na Twoje działania lub zachowanie. Oto kilka przykładów:

• Smutek, beznadziejność lub brak radości z rzeczy, które kiedyś lubiłeś
• Częsty płacz
• Zamartwianie się lub niepokój, nerwowość, roztrzęsienie lub zestresowany
• Kłopoty ze snem
• Brak apetytu
• Trudności z koncentracją
• Uczucie przytłoczenia
• Trudności w funkcjonowaniu codzienne czynności
• Rezygnacja ze wsparcia społecznościowego
• Unikanie ważnych rzeczy, takich jak chodzenie do pracy lub płacenie rachunków
• Myśli lub zachowania samobójcze

Objawy zaburzeń adaptacyjnych pojawiają się w ciągu trzech miesięcy od stresującego wydarzenia i trwają nie dłużej niż 6 miesięcy po zakończeniu stresującego wydarzenia. Jednak uporczywe lub przewlekłe zaburzenia adaptacyjne mogą trwać dłużej niż 6 miesięcy, zwłaszcza jeśli stresor trwa, taki jak bezrobocie.

Kiedy iść do lekarza

Zwykle stresory są przejściowe i uczymy się sobie z nimi radzić z biegiem czasu. Objawy zaburzeń adaptacyjnych ustępują, ponieważ stres ustąpił. Ale czasami stresujące wydarzenie pozostaje częścią twojego życia. Albo pojawia się nowa stresująca sytuacja i od nowa mierzysz się z tymi samymi emocjonalnymi zmaganiami.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem, jeśli nadal masz problemy lub jeśli masz problemy z przetrwaniem każdego dnia. Możesz skorzystać z leczenia, które pomoże Ci lepiej radzić sobie ze stresującymi wydarzeniami i znów poczuć się lepiej w życiu.

Jeśli masz obawy dotyczące przystosowania lub zachowania dziecka, porozmawiaj z pediatrą dziecka.

Myśli samobójcze lub zachowanie

Jeśli myślisz o zranieniu siebie lub kogoś innego, natychmiast zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy, udaj się na pogotowie albo zwierz się zaufanemu krewnemu lub przyjacielowi. Lub zadzwoń pod numer infolinii samobójców - w Stanach Zjednoczonych zadzwoń do National Suicide Prevention Lifeline pod numer 1-800-273-TALK (1-800-273-8255), aby skontaktować się z wyszkolonym doradcą.

Przyczyny

Zaburzenia adaptacyjne są spowodowane znaczącymi zmianami lub stresorami w Twoim życiu. Genetyka, Twoje doświadczenia życiowe i temperament mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń adaptacyjnych.

Czynniki ryzyka

Niektóre rzeczy mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń adaptacyjnych.

Stresujące wydarzenia

Stresujące wydarzenia życiowe - zarówno pozytywne, jak i negatywne - mogą narazić Cię na ryzyko wystąpienia zaburzeń adaptacyjnych. Na przykład:

• Rozwód lub problemy małżeńskie
• Problemy w związku lub interpersonalne
• Zmiany sytuacji, takie jak przejście na emeryturę, urodzenie dziecka lub wyjazd na szkoła
• Sytuacje niekorzystne, takie jak utrata pracy, bliskiej osoby lub problemy finansowe
• Problemy w szkole lub w pracy
• Doświadczenia zagrażające życiu , takie jak napaść fizyczna, walka lub klęska żywiołowa
• Ciągłe stresory, takie jak choroba lub mieszkanie w dzielnicy pełnej przestępczości

Twoje doświadczenia życiowe

Doświadczenia życiowe może wpływać na sposób radzenia sobie ze stresem. Na przykład ryzyko wystąpienia zaburzeń adaptacyjnych może wzrosnąć, jeśli:

• Doświadczyłeś znacznego stresu w dzieciństwie
• Masz inne problemy ze zdrowiem psychicznym
• Wiele trudnych sytuacji życiowych dzieje się w tym samym czasie

Powikłania

Jeśli zaburzenia adaptacyjne nie ustąpią, mogą ostatecznie doprowadzić do poważniejszych problemów ze zdrowiem psychicznym, takich jak zaburzenia lękowe, depresja lub uzależnienia.

Zapobieganie

Nie ma gwarantowanych sposobów zapobiegania zaburzeniom adaptacyjnym. Jednak rozwijanie zdrowych umiejętności radzenia sobie i uczenie się, jak być odpornym, może pomóc w chwilach dużego stresu.

Jeśli wiesz, że zbliża się stresująca sytuacja - taka jak przeprowadzka lub emerytura - skorzystaj z wewnętrznej siły, popraw swoje zdrowe nawyki i z wyprzedzeniem zbierz wsparcie społeczne. Przypomnij sobie, że jest to zwykle ograniczone w czasie i że możesz przez to przejść. Rozważ również wizytę u swojego lekarza lub specjalisty zdrowia psychicznego, aby omówić zdrowe sposoby radzenia sobie ze stresem.

Diagnoza

Diagnoza zaburzeń adaptacyjnych opiera się na identyfikacji głównych stresorów życiowych, objawów i ich wpływu na zdolność do funkcjonowania. Twój lekarz zapyta Cię o Twoją historię medyczną, psychiczną i społeczną. Może on stosować kryteria zawarte w Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5), opublikowanym przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne.

DSM-5 podaje następujące kryteria do diagnozy zaburzeń adaptacyjnych:

• Posiadanie objawów emocjonalnych lub behawioralnych w ciągu trzech miesięcy od wystąpienia określonego stresora w Twoim życiu
• Doświadczanie większego stresu niż normalnie można by oczekiwać w odpowiedzi na stresujące wydarzenie życiowe i / lub stres, który powoduje poważne problemy w twoich związkach, pracy lub szkole
• Objawy nie są wynikiem innego zaburzenia zdrowia psychicznego ani częścią normalnego żałoby.

Rodzaje zaburzeń adaptacyjnych

DSM-5 wymienia sześć różnych typów zaburzeń adaptacyjnych. Chociaż wszystkie są powiązane, każdy typ ma unikalne oznaki i objawy. Zaburzeniami adaptacyjnymi mogą być:

• Z nastrojem depresyjnym. Objawy obejmują głównie uczucie smutku, płaczu i beznadziejności oraz odczuwanie braku przyjemności z rzeczy, które kiedyś sprawiały Ci przyjemność.
• Z niepokojem. Objawy obejmują głównie nerwowość, zmartwienie, trudności z koncentracją lub przypominaniem sobie rzeczy oraz uczucie przytłoczenia. Dzieci, które mają zaburzenie adaptacyjne z lękiem, mogą mocno obawiać się oddzielenia od swoich rodziców i bliskich.
• Z mieszanym lękiem i nastrojem depresyjnym. Objawy to połączenie depresji i lęku.
• Z zaburzeniem zachowania. Objawy obejmują głównie problemy behawioralne, takie jak walka lub lekkomyślna jazda. Młodzież może opuszczać szkołę lub niszczyć mienie.
• Z mieszanym zaburzeniem emocji i zachowania. Objawy to połączenie depresji i lęku, a także problemów behawioralnych.
• Nie określono. Objawy nie pasują do innych typów zaburzeń adaptacyjnych, ale często obejmują problemy fizyczne, problemy z rodziną lub przyjaciółmi, problemy w pracy lub szkole.

Długość objawów

To, jak długo masz oznaki i objawy zaburzenia adaptacyjnego, również może się różnić. Zaburzenia adaptacyjne mogą być:

• Ostre. Oznaki i objawy trwają sześć miesięcy lub krócej. Powinny ustąpić po usunięciu stresora.
• Trwałe (chroniczne). Oznaki i objawy trwają dłużej niż sześć miesięcy. Nadal Ci przeszkadzają i zakłócają Twoje życie.

Leczenie

Wiele osób z zaburzeniami adaptacyjnymi uważa, że ​​leczenie jest pomocne i często potrzebują tylko krótkiego leczenia. Inni, w tym osoby z uporczywymi zaburzeniami adaptacyjnymi lub trwającymi stresorami, mogą skorzystać z dłuższego leczenia. Leczenie zaburzeń adaptacyjnych obejmuje psychoterapię, leki lub jedno i drugie.

Psychoterapia

Psychoterapia, zwana także psychoterapią, jest głównym sposobem leczenia zaburzeń adaptacyjnych. Może to być terapia indywidualna, grupowa lub rodzinna. Terapia może:

• zapewnić wsparcie emocjonalne
• pomóc wrócić do normalnego trybu życia
• pomóc ci dowiedzieć się, dlaczego stresujące wydarzenie tak bardzo na Ciebie wpłynęło
• Pomóż w nauce radzenia sobie ze stresem i umiejętności radzenia sobie ze stresującymi wydarzeniami

Leki

Leki, takie jak leki przeciwdepresyjne i przeciwlękowe, mogą być dodany w celu złagodzenia objawów depresji i lęku.

Podobnie jak w przypadku terapii, możesz potrzebować leków tylko przez kilka miesięcy, ale nie przerywaj ich przyjmowania bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. W przypadku nagłego zatrzymania niektóre leki, takie jak niektóre leki przeciwdepresyjne, mogą powodować objawy przypominające odstawienie.

Styl życia i domowe sposoby

Oto kilka kroków, które możesz podjąć, aby zadbać o swoje zdrowie emocjonalne -być.

Wskazówki, jak poprawić odporność

Odporność to umiejętność przystosowania się do stresu, przeciwności losu, traumy lub tragedii - w zasadzie zdolność do powrotu do równowagi po doświadczeniu trudnego wydarzenia. Budowanie odporności może się różnić w zależności od osoby, ale rozważ następujące strategie:

• Pozostań w kontakcie dzięki zdrowemu wsparciu społecznemu, na przykład pozytywnym przyjaciołom i bliskim.
• Zrób coś, co daje masz poczucie spełnienia, radości i celu każdego dnia.
• Prowadź zdrowy tryb życia, który obejmuje dobry sen, zdrową dietę i regularną aktywność fizyczną.
• Dowiedz się z przeszłych doświadczeń, jak mogą poprawić swoje umiejętności radzenia sobie.
• Miej nadzieję na przyszłość i dąż do pozytywnego nastawienia.
• Rozpoznaj i rozwiń swoje mocne strony.
• Zmierz się z obawami i akceptuj wyzwania.
• Sporządź plan radzenia sobie z problemami, gdy się pojawią, zamiast ich unikać.

Znajdź wsparcie

Może ci pomóc porozmawiać o sprawach z troskliwą rodziną i przyjaciół, poproś o wsparcie wspólnoty wyznaniowej lub znajdź grupę wsparcia dostosowaną do Twojej sytuacji.

Porozmawiaj z dzieckiem o stresujących wydarzeniach

Jeśli Twoje dziecko ma trudności dostosowując się, spróbuj delikatnie zachęcić dziecko do rozmowy o tym, przez co przechodzi. Wielu rodziców zakłada, że ​​rozmowa o trudnej zmianie, takiej jak rozwód, pogorszy samopoczucie dziecka. Ale Twoje dziecko potrzebuje możliwości wyrażenia smutku i zapewnienia, że ​​pozostaniesz stałym źródłem miłości i wsparcia.

Przygotowanie do wizyty

Czy zaczniesz spotykając się z lekarzem pierwszego kontaktu lub specjalistą zdrowia psychicznego w celu oceny i leczenia, oto kilka wskazówek, które pomogą Ci przygotować się do wizyty i czego się spodziewać po swoim lekarzu.

Jeśli to możliwe, możesz chcieć notatki podczas wizyty lub zabierz ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, który pomoże Ci zapamiętać informacje.

Co możesz zrobić

Aby przygotować się na wizytę, zrób listę:

• Jakiekolwiek objawy, których doświadczałeś i jak długo.
• Kluczowe dane osobowe, w tym wszelkie poważne stresy lub ostatnie zmiany życiowe, zarówno pozytywne, jak i negatywne.
• Informacje medyczne, w tym inne schorzenia fizyczne lub psychiczne, u których zostałeś zdiagnozowany. Uwzględnij leki, witaminy, zioła lub inne suplementy, które przyjmujesz, oraz ich dawki.
• Pytania, które należy zadać lekarzowi, aby maksymalnie wykorzystać wspólny czas.

Niektóre pytania, które należy zadać lekarzowi, mogą obejmować:

• Jak myślisz, co powoduje moje objawy?
• Czy są jakieś inne możliwe przyczyny?
• Czy mój stan jest prawdopodobnie przejściowy czy długotrwały?
• Czy polecasz leczenie? Jeśli tak, jakie podejście?
• Jak szybko spodziewasz się, że moje objawy ulegną poprawie?
• Czy powinienem udać się do specjalisty zdrowia psychicznego?
• Czy polecasz jakiś tymczasowe zmiany w domu, pracy lub szkole, które pomogą mi wyzdrowieć?
• Czy są jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć?
• Jakie witryny polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Przygotuj się, aby na nie odpowiedzieć, aby zarezerwować czas na omówienie punktów, na których chcesz się skupić. Twój lekarz może zapytać:

• Jakie są Twoje objawy?
• Kiedy Ty lub Twoi bliscy zauważyliście pierwsze objawy?
• Jakie główne zmiany zaszły niedawno wystąpił w Twoim życiu, zarówno pozytywny, jak i negatywny?
• Jak próbowałeś poradzić sobie z tymi zmianami?
• Jak często czujesz się smutny lub przygnębiony?
• Czy masz myśli samobójcze?
• Jak często czujesz się zaniepokojony lub zmartwiony?
• Masz problemy ze snem?
• Czy masz trudności z ukończeniem zadań w domu, pracy lub szkole, które wcześniej wydawały Ci się łatwe do opanowania?
• Czy unikasz wydarzeń towarzyskich lub rodzinnych?
• Czy masz jakieś problemy w szkole lub pracy?
• Czy podejmowałeś jakieś impulsywne decyzje lub zachowywałeś się lekkomyślnie, które nie pasowały do ​​ciebie?
• Czy pijesz alkohol lub używasz narkotyków rekreacyjnie? Jak często?
• Czy byłeś w przeszłości leczony z powodu innych zaburzeń zdrowia psychicznego? Jeśli tak, jaki rodzaj terapii był najbardziej pomocny?